ดูลอนดอนแล้วย้อนดูตัว

เมื่อ “การท่องเที่ยว” กลายเป็น “กิจวัตรประจำวัน” ..

การเดินทางในเมืองเเปลกหน้า ต่างรอยยิ้ม ต่างภาษา พาชั้นพบเจอกับชาวอังกฤษวันละหลายร้อยราย ถึงจะไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับทุกคน เเต่ความสนุกของการเดินทางครั้งนี้คือการได้ “มอง”

ท่วงท่า ลีลา จังหวะการเดิน จังหวะการพูด วิถีการใช้ชีวิต ความกว้างของรอยยิ้ม ความดังของเสียงหัวเราะ ความเจ้าชู้ของหนุ่มสาว น้ำหนักความใจดีของเเต่ละคน ฐานะที่แตกต่าง เเฟชั่นตั้งเเต่จัดว่าแย่จนถึงจัดว่าเยี่ยม ความหยิ่งทะนง ความเป็นกันเอง การเดินเท้าในวันศุกร์-เสาร์ของคนเมา ความก้าวร้าวโชว์พาวว่าเจ๋งบนรถบัส ความเงียบสงัดในรถใต้ดินเที่ยวสุดท้ายตอนเที่ยงคืนสี่สิบห้า ความงงงวยแต่สวยของ Tube Map ในวันเเรกที่เหยียบลอนดอน สาวผมบลอนด์จูบหนุ่มผมดำสาย 220 หัวลำโพงลอนดอน หมอชิตลอนดอน สยามลอนดอน สายใต้ใหม่ลอนดอน ความเดียวดายบนป้ายรถเมล์ตอนตี 4 ความหวาดระเเวงตอนเดินกลับบ้านช่วงตี 1 สายฝนโปรยปรายให้คนส่วนใหญ่เดินฝ่าแบบไร้ร่ม สาวจ้ำม่ำนั่งซัดสลัดในรถไฟสาย District Line …

… แค่มอง .. ก็เพลิน

แถมยังให้เเง่คิดอะไรอีกหลายๆอย่างจากวิถีชีวิตบนเกาะที่มีอากาศหนาวเหน็บอย่างนี้

ชีวิตที่ .. อาจจะไม่เเตกต่างอะไรจากบ้านเรา นอกจากค่าเงิน  

หายสงสัยว่ามาทำอะไรที่นี่ ..

ถึงยังไม่มีคำตอบเเน่ชัดให้กับคำถามนั้น

แต่ถ้าถูกบังคับให้ตอบ

คงไม่พ้น … “มาเพื่อมอง”

img_5221.jpg 

ทุกวัน

img_5223.jpg 

4 โมงครึ่ง ที่เดิม

img_52274.jpg 

ดูลอนดอน แล้วย้อนดูตัว

~ โดย โตเดี่ยว บน มกราคม 24, 2008.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: