ติดเเอร์ที่เนปาล ตอน 7 ตีนเขา

เดินทางไปภูเขาลังตังกันเช้านี้ เราต้องตื่นตั้งแต่ตีห้าครึ่ง เพราะรัตนะ ไกด์ของเราจะมารับตอนหกโมงครึ่งเพื่อไปสถานีรถประจำทาง พนักงานที่บริษัทท่องเที่ยวที่เราจองบอกว่าจะเป็นรถส่วนตัว แต่พอไปถึง เราถึงได้รู้ว่าโดนหลอก มันคือรถบัสหวานเย็นดีๆ นี่เอง

ตอนเราขึ้นรถ ไม่มีนักท่องเที่ยวเลยนอกจากเรา ส่วนที่นั่งก็เต็มหมดเเล้ว ฉันหันไปถามไกด์ ว่าทำไมไม่มีที่ ทั้งๆ ที่เรามีตั๋ว ไกด์เดินไปที่ที่นั่งเบอร์ 3-4 และบอกชาวเนปาลสองคนที่นั่งอยู่ให้ลุกออกไป เพราะว่านั่นคือที่ที่เราจองไว้และพวกเขาไม่มีแม้แต่ตั๋ว .. เราไม่ได้มาสายเลยนะ แต่คนที่นี่ พอมาถึงก็ไม่สนใจขึ้นไปนั่งแบบนั้นเลยงั้นเหรอ

รถคันนี้น่าจะจุคนได้ประมาณ 25 ที่นั่งด้านใน แต่ตอนที่รถเริ่มออกเดินทาง ฉันคิดว่ามีราวๆ 40 คนในรถ และอีก 2o คนนั่งบนหลังคา ไกด์ของเราขึ้นไปนั่งบนหลังคา ฉันยังไม่รู้ชะตากรรมว่าเส้นทางที่จะไปถึงตีนเขามันจะคดเคี้ยวแค่ไหน ก็ยังหวั่นใจว่าคนบนหลังคาจะร่วงลงมาตามทางบ้างหรือเปล่า และการเดินทางไปตีนเขาที่ Syabru Bensi ไม่ใช่แค่สิบนาที แต่ใช้เวลาถึง 7 ชั่วโมงเพื่อไปถึงที่นั่น

ไม่มีทางเลือก เพราะเราเลือกมาแล้ว สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็คือ ทำใจไปพร้อมๆ กันนี่แหละ

จริงๆ แล้ว เราสามารถขับรถไปถึงเมืองนี้ได้ในเวลาน้อยกว่านั้น โดยขับรถไปยังเส้นทางสู่เมือง “เบลาจู” ถนนจะตัดผ่านออกจากหุบเขากาฎมัณฑุไปยัง นาการ์จัน โรยัล ฟอร์เรสต์ แล้วก็จะถึงได้ง่ายขึ้น แต่รถประจำทางท้องถิ่นคันนี้ ไม่สามารถขับไปเส้นทางนั้นได้อย่างรวดเร็วเหมือนขับไปเอง เพราะรถประจำทางก็คือรถประจำทาง รถเมืองไทยหวานเย็นยังไง รถเนปาลก็หวานเย็นเช่นนั้นเลย จอดมันทุกป้าย ไม่มีคนโบกก็จอด มีคนโบก ก็ยิ่งจอดเข้าไปอีก ถึงคนจะเต็มจนหัวแทบออกไปนอกหน้าต่าง พี่คนขับก็ยังจอดรับ นึกว่ารถโดเรมอน

ทางไปเขาก็สุดแสนจะลำบาก พิสดาร โค้งแล้วโค้งเล่า เลี้ยวจนกระดูกแทบเป็นตัวเอส เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง และทางก็แคบแสนแคบ รถแทบสวนกันไม่ได้ ตกลงไป เหวเลยนะนั่น เข้าใจว่ามันเป็นทางขึ้นเขา แต่ไม่เข้าใจว่าทำถนนให้ดีกว่านี้หน่อยไม่ได้เชียวหรือ ไม่ค่อยมีรถวิ่งผ่านหรือสวนไปมาในเส้นทางนี้มากนัก อีกแล้วที่เกิดความรู้สึกกลัว และคิดขึ้นมาว่า “ถ้ารถตกลงไปล่ะ จำทำยังไง” มาคุยกับอเลอีกทีตอนลงรถมาแล้ว อเลบอกว่าคิดเหมือนกันเลยว่าถ้าตกลงไปจะทำยังไง และคิดต่อไปด้วยว่า ฉันอาจจะกระเด็นก่อนเพราะอยู่ริมหน้าต่าง อเลจะเอามือฉุดไว้แล้วเกาะราวจับด้านบน โอ้โห คิดเป็นฉากๆ  แต่เพราะมันไม่ปลอดภัยเอาซะเลย และรถก็รับน้ำหนักเยอะเกินไป จะเบรค จะขับ จะจอด จะทำอะไรก็ลำบาก ทำให้เราสองคนตัวสั่นกันอยู่บนรถ

ณ ตอนนั้น ฉันคิดว่า “ฉันจะตายที่นี่หรือเปล่า” พยายามจะหลับ ให้มันผ่านไปเร็วๆ แต่ก็นอนไม่ลง คนเนปาลในรถคุยกันจอแจ เด็ก คนแก่ และผู้ใหญ่เพียบ เเละคนขับยังเปิดเพลงเนปาลกล่อมเราอีก

รถจอดที่ Ranipowa เพื่อให้เราพักกินข้าวกลางวัน ชาวเนปาลลงรถกันรวดเร็วมาก เราปล่อยให้พวกเขาลงไปก่อน พอเราลงไปถึง ร้านอาหารที่ดูเหมือนจะมีอยู่ร้านเดียวที่อร่อย อาหารเยอะ น่าทาน ที่นั่งเต็มแล้ว ไกด์พาเราไปอีกร้าน ที่ไม่มีใครมาเลยแม้แต่คนเดียว เป็นร้านชาวบ้าน มีกับข้าวอย่างเดียว เหมือนทำไว้กินเอง ฮ่าฮ่า แต่ไกด์บอกว่าถ้าไม่คิดอะไรมากก็ทานที่นี่แล้วกันนะ จะได้เสร็จเร็วๆ พร้อมๆ คนอื่น อ้าว!

ตกลงแล้ว การมากับทัวร์ จ่ายค่าอาหาร จ่ายอะไรต่างๆ นี่ไม่ได้มีความพร้อมเลย มื้อนั้นเราได้กิน ดาบัต อาหารหลักอีกชนิดของชาวเนปาล (ถ้าอยากรู้ละเอียด ลองค้นบล็อก สกู๊ตเตเนปาล ทริปแรกของฉันดู อธิบายไว้บ้างแล้ว) มันก็คือข้าวราดแกง  ซึ่งแต่ละที่ก็จะมีสูตรไม่เหมือนกัน บางที่ทำแบบเเกงมัสมั่น ใส่เนื้อ ใส่ไก่เต็มที่ แต่บางที่ก็ไม่มีเนื้อสัตว์ หรือบางที่ทำเป็นซุปใส มีแต่ผัก อาหารมื้อนี้ .. ไม่มีรสชาติเลย ฉันกินไม่ได้เลยสักอย่าง เพราะปกติฉันไม่กินผักเท่าไหร่ และตอนนี้ฉันต้องการโปรตีนมากกว่า แต่เจ้าของร้านน่ารัก อัธยาศัยดี อเลกินอย่างเอร็ดอร่อยเพราะหิวมาก ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งอยู่หลังร้าน เป็นส้วมซึม ที่ดูแล้วกลัวสัตว์ทั้งหลายแหล่จะแห่กันเข้ามาเหลือเกิน ฉี่อย่างว่องไว แล้วก็ออกไปขึ้นรถ ไปถึง รถกำลังค่อยแล่นไปแล้ว เฮ้ย … รอก่อน!

ไกด์วิ่งไปให้รถหยุด อะไรกันนี่ .. ไม่คิดจะรอกันเลยเหรอ?

ถ้าจะให้อธิบายความรู้สึกวันนั้น คงออกมาไม่เป็นภาษาแน่ๆ ไม่มีการวางแผนหรือเตรียมการอะไรสักอย่างจากบริษัททัวร์นี้ ไกด์ที่อายุมากและดูเหมือนไม่มีใครให้ความสนใจหรือให้ความร่วมมือ ทำไมการไปจากบริษัททัวร์ เราต้องไปนั่งรถรวมกับประชาชนอื่นๆ แทนที่จะจัดเป็นสัดส่วนเพราะว่าเราจ่ายเงินเป็นแพ็คเกจ ตอนนั้นคิดว่าหรือเขาทำกันแบบนี้ที่นี่ แต่ตอนหลังมารู้ว่า ไม่ใช่หรอก แต่เราแค่ “ซวย”

นี่แค่ของว่างนะ ถ้าเจอมื้อหลัก จะขนาดไหน!


Advertisements

~ โดย โตเดี่ยว บน สิงหาคม 30, 2009.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: