สถานะปัจจุบัน

ไม่ได้ลงมือปั้นตัวหนังสือผ่านจอคอมในบล็อกนี้มานาน .. วิญญาณผู้เล่ามันหายไปไหนไม่รู้ นี่ก็ใช่ว่ามันจะกลับมาอย่างจริงจัง แค่อยากมาเพ้อเจ้ออะไรบ้างสักเล็กน้อย ..

หายหัวไปก็ไม่ได้ไปไหน ขลุกอยู่แต่สถานที่เดิมๆ (งาน) และสถานที่ใหม่ๆ (ย้ายบ้าน) สองสถานบันเทิงที่เร้าใจกว่าการไปผับบาร์เป็นไหนๆ ที่เเรกบันเทิงอย่างหาที่ไหนไม่ได้ เพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้มาก่อน การรวมตัวกันของคนบันเทิงที่มีหลากหลายอารมณ์และหลายชาติมารวมตัวกัน แต่ค่อนข้างไปในทางบันเทิงส่อเสียด สนุกดีไม่ใช่เล่นที่ได้เห็นตัวเองคลุกคลีกับสีสันบันเทิงแบบสายรุ้งแบบนี้ แต่ก็ถือเป็นที่ที่ทำให้เราได้เรียนรู้จักคนมากขึ้น เผลอๆ จะมากกว่าเนื้องานซะอีก ก็ดี … ไม่คิดว่าจะได้เจอความปลิ้นปล้อน ก็ได้เจอ ไม่คิดว่าจะได้เจอความน่าขยะแขยงของจิตใจมนุษย์ก็ยังหาได้ ยังดีที่ยังมีความน่ารักของแก๊งบันเทิงดีๆ เอาไว้หล่อเลี้ยงใจให้ชื่นบานได้ในแต่ละวันบ้าง คบคนให้ดูหน้า ซื้อผ้าให้ดูเนื้อ นี่บางทีเห็นทั้งหน้าทั้งเนื้อ ยังเข้าใจอะไรไม่ได้ก็มี .. ก็อย่างว่า หลายคนหลายชาติหลายวัฒนธรรม คนบนผืนเเผ่นดินเดียวกันยังคิดไม่เหมือนกัน แล้วจะไปนับประสาอะไรกับคนต่างผืนดินแต่มาอาศัยถิ่นกำเนิดของเราหาผลประโยชน์แล้วจะคิดต่างกับเรา แต่มันน่าเสียใจตรงที่เวลาให้ใจกับอะไรไม่เคยกั๊ก แต่โดนหลอกเหมือนโดนหักอกนี่ดิ มันชักจะไม่ไหว แต่ก็ไม่ได้เก็บไปคิดอะไรมาก ชะตาชีวิต คือสิ่งลิขิตเรามาแต่ต้น และอีกอย่างที่เชื่อก็คือ เวรกรรมมีจริง ใครทำอะไรไว้ เดี๋ยวมันก็จะได้อย่างนั้น หวังจะมากอบโกยในเเผ่นดินนี้น่ะเหรอ สงสัยจะยากแล้วละมั้งพ่อเฒ่า .. ฮ่าฮ่า .. (เพราแค่คนในประเทศชั้น อย่างเจ้ามูลๆ (เอ มูลแปลว่าขี้ .. โอ้วตายล่ะ ฮ่าฮ่า ขำว่ะ) อะไรนั่น ตั้งหน้ากอบโกยมาหลายสิบปี โดนยึดนั่นนี่ก็ยังมีใช้ สู้เค้าไม่ได้หรอกลุง)

สถานที่ที่สอง บ้านใหม่ ไฉไลกว่าเดิม มีพื้นที่ให้ดิ้นเเด่วๆ มากขึ้น ต้นไม้สร้างความบันเทิงเจริญใจ ค่อยยังชั่ว ถ้าไม่ได้ที่นี่ คงนั่งแหง่กในสี่เหลี่ยมแคบๆ ซังกะตายไปวันๆ ว่าแล้วก็ต้องขอบคุณอเล .. ที่ช่วยส่งเสริมผลักดันกันจนเราได้ลงเอยในสถานที่ที่สงบ ร่มรื่นทั้งร่างกายและจิตใจแบบนี้

แต่อ่ะนะ .. ไม่รู้ใครมันอิจฉา ไม่เคยให้คนไทยที่เกิดบนผืนแผ่นดินไทยได้อยู่อย่างสงบสักที ศึกแดงเดือดที่ไม่ต้องรอให้เกิดเฉพาะตอนมีไฟเเดง (เมนส์น่ะค่ะ) มันมาได้ทุกอารมณ์ คิดน้อยๆ คงทำไม่ได้ พอคิดใหญ่ก็ใหญ่แบบไร้เหตุผล ไร้สติ ไร้สัมปชัญญะ เลยด้วยซ้ำ

บ่นไปก็เท่านั้น คนจะฟังมันก็คือคนที่รู้อยู่แล้ว แต่ไอ้คนที่ไม่รู้มันก็ไม่ยอมฟัง มันบอกว่า “มันไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย ไม่เอาละ พูดไปก็ไม่รู้เรื่อง” เอ๊ะ ไอ้นี่ จะรู้ไม่รู้ทำไมเอ็งไม่ลองฟังก่อนวะ .. “ไม่สนใจๆๆ ไม่รู้เรื่องๆๆ” ว่าแล้วมันก็วิ่งไปหยิบกระบองหยิบขวานสวมเสื้อสีแปร๊นไปพัทยา ฮ่าฮ่า … บ้าไปแล้วครับท่าน

สรุป สถานะปัจจุบัน ก็เรื่อยๆ เหมือนทั่วๆ ไป แต่เชื่อว่า 1 พ.ค. จะได้รู้แน่ว่าสถานะจะเปลี่ยนไปจากเดิมหรือจะเหมือนเดิมหรือไม่ รอกันไป อาจมีโอกาสได้นั่งรถไฟไปไหนยาวๆ สักที่ หรืออาจจะได้บินไปไกลๆ อีกครั้ง หรืออาจจะแ่ค่นั่งอยู่บ้าน หรือนั่งหน้าจอคอมทำงานงกๆ เหมือนเดิม เดี๋ยวรู้กัน

~ โดย โตเดี่ยว บน เมษายน 11, 2009.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: