สองเดือนที่ผ่านมา

ไปทำอะไรมาบ้าง …

อะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันหน่อยก็คือ “งาน” งานประจำที่ต้องทำมันไปเรื่อยๆ รวมทั้งงานฟรีแลนซ์ที่ยังทำมันอยู่ตราบใดที่ยังมีคนจ้าง … นอกนั้นก็เดินทางไปนั่นไปนี่ ใกล้บ้าง ไกลบ้าง แต่อุปสรรคก็มีเยอะ หลายๆ อย่างมันไม่ค่อยเป็นใจ เศรษฐกิจลุ่มๆ ดอนๆ ทำให้ค่าเดินทางมันแพงขึ้น น้ำมันขึ้น ตั๋วราคาขึ้น ของแพงขึ้น … จะไปไหนทีก็ต้องคิดแล้วคิดอีกให้มันหนักสมองเล่น รวมไปถึงอากาศที่เเปรปรวนเปลี่ยนแปลง ไปทะเลก็ไม่ได้ มรสุม ไปเหนือก็ไม่ได้ น้ำหลาก ไปตะวันออก ก็ฝนตก อย่าว่าแต่เดินทางไปไหนๆ เลย กระทั่งนั่งอยู่บ้านที่กรุงเทพฯ ก็ยังต้องหวาดระแวงว่าน้ำจะท่วมกรุงหรือเปล่า (แต่ได้ข่าวว่ามันจะไม่เกิดขึ้นแล้ว .. แต่ .. อะไรๆ มันก็ไม่แน่นอน ใช่ไหม) ไหนยังการเมือง วุ่นวายไปหมด .. ไปไหนๆ ก็โดนถามว่าอยู่ข้างไหน ก็ไม่ได้อยากจะบอกว่าข้างไหน คนไทย ทำไมต้องแบ่งข้าง อยู่กันตรงกลางไม่ได้หรือ (เอาแค่รู้ในใจว่าถ้าถึงเวลาที่ต้องเลือก ก็พอรู้ตัวเองว่าจะยืนฝั่งไหน แต่ไม่ต้องมีวันจริงจังขนาดนั้นได้ไหม) ไม่ได้หมายความว่าอยู่ตรงกลาง แต่ทำความคิดและจิตใจให้เป็นกลางก็พอ แล้วจะเห็นเองว่าฝ่ายธรรมะคืออะไร อธรรมคืออะไร ไม่มีใครสมบูรณ์แบบมาตลอดชีวิต แต่ใครที่ใกล้เคียงมากที่สุด และจะช่วยให้ประเทศและประชาชนได้รับความเป็นธรรมที่ดีที่สุดดีกว่า

ชั้นเป็นคนหนึ่งที่เสียภาษี ที่ได้ข่าวว่าเป็นแค่ 1 ใน 5% ของประเทศที่เสียภาษีไป .. ปีๆ นึงเป็นแสนๆ แล้วอยากจะเรียกจะร้องจะทำอะไรบ้างไม่ได้เลยหรือ … อาทิตย์ก่อน ไปเชียงใหม่มา โดนคำถามมาซะยับเยิน อะไรก๊านนนน มาเที่ยวไม่ได้ไปหาเรื่องใคร ก็รู้อยู่ว่าเชียงใหม่มันถิ่นคุณ แต่แค่อยากจะไปดูแพนด้า ถ้าไม่อยากให้ใครมาก็ย้ายแพนด้ามากรุงเทพซิ … ความร้อนระอุแผ่ไปทั่วทุกหนระแหง ชั้นเอง รู้ว่ายืนอยู่ตรงไหน แต่ทำไมต้องไปป่าวประกาศบอกใครว่าชั้นยืนอยู่ตรงนี้ด้วย .. จิตรู้ ใจรู้ .. ความรู้สึกรู้ ความคิดความเข้าใจรู้ ความคิดความอ่านรู้ โตมาขนาดนี้ มิได้โง่ ที่จะถลำไปเข้าใจอะไรผิดๆ เห็นแล้วก็เบื่อ เบื่อแต่ก็ยังต้องทน ทำอะไรไปก็ยังไม่เกิดผล แต่เชื่อแน่ว่า “ฟ้าหลังฝน” มันมีจริง … ก็ต้องคอยดูกันต่อไป

ไม่ใช่แค่การเมืองภายนอก ไปทำงานก็ยังมีการเมือง คนที่โตเป็นผู้ใหญ่เป็นเจ้าคนนายคน ทำไมไม่รู้จักเป็นกลาง ทำไมฟังความกันข้างเดียวแล้วก็ตัดสินใจอะไรบ้าบอออกไปแบบไม่เข้าท่า .. แล้วเรากำลังทำงานเพื่ออะไรกันอยู่เนี่ยไม่เข้าใจ ถึงเรื่องราวมันจะไม่ได้เกิดขึ้นโดยตรงกับชั้น แต่มันก็เกิดอะไรไม่รู้กับคนรอบข้าง มันรับไม่ได้ ..

โชคดีที่ในบ้านยังมีอะไรดีๆ ทุกคนรักใคร่ ไม่ว่าจะเกิดอะไร ก็มีครอบครัวนี่แหละที่ทำให้ยิ้มออกมาได้อีกครั้งเสมอ

  

สองเดือนที่ผ่านมา อย่างน้อยวันนี้ก็มีอะไรดีๆ ให้ได้ยินได้ฟังบ้าง

* ไปเยี่ยมลูกเพื่อน ตอนนี้สองคนแล้ว หล่อสมความเป็นลูกครึ่งได้แม่ผสมพ่อจริงๆ เห็นแล้วชื่นใจ เหนื่อยยังไงก็มีเด็กๆ นี่แหละทำให้กระชุ่มกระชวย

* ได้ข่าวประกาศเลิก พรก. โหย ถึงมันจะไม่ใช่ภูเขาลูกสุดท้ายที่ทับอยู่บนอก แต่ก็ยังดีที่ภูเขาลูกนี้มันออกไปซะได้ แสดงว่าคิดอะไรกันได้เข้าท่ากันซะบ้าง หรือถ้ายังคิดอะไรไม่ได้ ก็อาจเป็นแค่การวางหมากเพื่อหลีกทางให้หมากตัวอื่นเดินต่อไปในกระดานแผ่นนี้ ประเทศชาตินะครับ ไม่ใช่เกม

* มีเพื่อนที่หลงทางมาอ่านคนนึง มาบอกว่าได้ปริ๊นเรื่องเล่าตอนขอวีซ่าอเมริกาของชั้นไปอ่านระหว่างรอสัมภาษณ์ และเค้าก็ได้วีซ่าเหมือนกัน แค่นี้ก็ยิ้มจะแย่ ดีใจด้วยนะคะ

* ปาร์ตี้บ่อยมาก ไม่รู้จะบ่อยอะไรไปกันถึงไหน … เดี๋ยวคนนั้นนัด คนนี้นัด คนโน้นนัด .. ปฎิเสธไม่ลงก็ต้องไป บางทีก็อยากไป บางทีก็ไม่อยากไป (แต่เห็นไม่อยากไปทีไร ไปแล้วก็สนุกก่อนใครทุกที อันนี้มันห้ามไม่ได้จริงๆ)

* ไปเชียงใหม่, ไปพะงัน, ไปหาของอร่อยๆ กิน ไปเยอะๆ ไปทั่วกรุงเทพ อ้วนมาอีกสามโล

 

เหนื่อยๆ ท้อๆ ก็ยังมีอะไรบันเทิงรายวันมาให้สนุกสนานหัวใจได้บ้าง … เรื่องเล่าที่ไม่ได้ผ่านคอมพิวเตอร์ มันกำลังจะกลับมาอีกครั้ง ไม่ได้หวังว่าใครจะแวะมา เพราะบางครั้งมันก็แค่การบ่นเหมือนคนบ้าที่อยากระบายๆ อะไรออกมาบ้าง แต่บางเรื่องราวที่มันพอมีข้อมูลหรือคำแนะนำให้บ้าง ก็ดีใจถ้ามีใครได้มาอ่านแล้วเอาไปใช้อะไรได้ …

อยากไปเที่ยวอีกครั้ง แต่จะบุ่มบ่ามออกตัวเหมือนปีก่อน ก็ไม่ใช่ที่ .. เก็บตังเรื่อยๆ ไปใช้ยาวๆ นานๆ ภายหลัง น่าจะดีกว่า … ลาละคร้าบบ

Advertisements

~ โดย โตเดี่ยว บน กันยายน 14, 2008.

7 Responses to “สองเดือนที่ผ่านมา”

  1. อืม.. หวัดดี เผลอเข้าไปบล็อคไลลา เจอหน้าแกเบ้อเริ่มเทิ่ม นึกว่าเข้าผิด โอโฮ้ 2 เดือน ทำอะไรตั้งมากมาย ร้านอาหารที่แกแนะนำไป เมื่อชาติที่แล้ว ชั้นยังไม่ได้ไปกินเลย ได้แต่นั่งรถผ่านไปมา แล้วมองตาละห้อย ห้อยแล้ววว ห้อยยยอีกกกก ก็ยังไม่มีโอกาสได้กิน T_T

  2. น้องนิว พี่กลับถึงเยอรมันแล้วน๊า เจออากาศเย็นๆ และยังอยู่ในอารมณ์ไม่อยากกลับด้วย
    กลับมาเลยนอนประท้วงมันอย่างเดียว ดีใจจริงๆนะที่ได้เจอกันวันนั้น ไว้วันหน้าพาพี่ไป
    ปล่อยแก่หน่อยนะค่ะ (ไม่รู้นิวจะอยากเจอ อีกอะป่าวดิ) เทคแคร์ค่ะ

  3. ส้ม : ไม่ได้คุยกันเลยนะแก จริงเหรอ เดี๋ยวแวะไปหามันหน่อยดีกว่า ไปหาที่บล็อกนะไม่ใช่อังกฤษ 555 แกไปกินสิ อร่อยนะ อร่อย คิดถึงๆ เว้ย

    พี่แก้ม : ถึงบ้านแล้วเหรอคะ 555 นอนพักสบายเลยอยากนอนมั่งอ่ะ ถ้ามาคราวหน้า ได้เลย มาปล่อยโลด นิวจัดให้ เจอสิ เจอสิ ต้องเจออีก … อยากค่ะอยาก 😀 เทคแคร์เหมือนกันนะคะ

  4. อ่านแล้วเบื่อไปด้วยเลย เซ็ง เม้นท์ไม่ออก 😛

  5. สวัสดีครับคุณนิว

    ตกลงว่าผมจะไป LA วันที่ 5-11 พ.ย. นี้หละครับ
    ตอนนี้ไม่ได้วางแผนการไปเที่ยวที่ไหนเลย
    มีแค่ดิสนีย์แลนด์ที่เดียว
    ที่เหลือค่อยว่ากันอีกที แหะแหะ

    ภรรยาผมบอกว่าไปเที่ยวไกลๆ ก่อนเพราะต่อไปจะไม่ได้ไปไหนไกลๆ กันอีกนาน

    ป.ล. ตอนนี้ตั้งครรภ์ได้ ๑๒ อาทิตย์ละ

  6. ไล .. ดีแล้วที่แกไม่ได้อยู่เมืองไทยตอนนี้ เฮ้อ…

  7. คุณ Casper!

    จะไปแล้วเหรอคะ .. โหๆ น่าอิจฉาจริงๆ 🙂
    ดีแล้วค่ะ ไปไกลๆ ก่อนที่จะไปไม่ได้ เพราะหลังตัวเล็กคลอดออกมา คุณภรรยาและคุณแคสเปอร์ก็ต้องดูแลไปไหนไม่ได้เลย 😀 เที่ยวให้สนุกนะคะ

    ปล. สามเดือนแล้ว งั้นหลังกลับมาจากไปเที่ยว ก็คงจะรู้แล้วล่ะซี้ .. ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย 🙂

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: