แบกยิ้มกลับบ้าน

อีกครั้งที่ต้องไปออกรอบพาเพื่อนต่างบ้านต่างเมืองที่เจอกันในเว็บท่องเที่ยวเว็บหนึ่งมาท่องเมืองตัวเอง เจอเพื่อนคนนี้ในเว็บมาเกือบปีแล้ว ความสนุกของเรื่องราวที่เค้าเล่า ทำให้ชั้นอดตามไปอ่านไม่ได้ มันไม่ใช่แค่เรื่องราวดีๆ แต่มันยังโชว์ความใสที่ตัดกับสีผิวเพื่อนอย่างลิบลับ … อยู่มาวันหนึ่ง เพื่อนคนนี้ก็ติดต่อมาว่า จะมาเมืองไทยปลายเดือนกุมภา ว่างมาเจอกันไหม เอ๊า! ทำไมจะไม่ได้ โอกาสที่จะเจอกันก็ใช่ว่าจะมีได้บ่อยๆ ยังไงก็ต้องเจอ

Ekua เป็นชาวกาน่า แต่ว่าใช้ชีวิตอยู่ซานฟรานซิสโก ประเทศอเมริกามานานโข … ถ้าเข้าไปบล็อกท่องเที่ยวที่ชั้นและอีกั้วเป็นสมาชิก จะรู้ได้ว่าเธอก็เป็นที่รู้จักในนั้นไม่ใช่เล่น ความเป็นกันเองที่ถ่ายทอดออกมาทางภาษาพูด ทำให้เรา (ไม่ใช่แค่เราสองคน แต่อีกหลายๆคนที่นั่น) เป็นเพื่อนกันทางตัวหนังสือได้อย่างสบาย ปกติ มิตรภาพในโลกไซเบอร์ ไม่ใช่จะหาเจอกันได้ง่ายๆ แต่เท่าที่แบ่งเวลาให้กับมันมาเกือบหนึ่งปี (เพิ่งเริ่มเขียนบล็อกก็ตอนนั้น) ชั้นก็ได้มิตรภาพที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้มามากหลายแล้ว

ปกติ เวลาเจอเพื่อนจากที่นี่ จะมีเพื่อนไลไปด้วยกันทุกครั้ง แต่วันนี้เพื่อนไลไม่อยู่ … เสียดายเหมือนกัน

Ekua น่ารัก นิสัยดี หน้าตาเหมือนในรูปเด๊ะ ผมเเอฟโฟรที่ไม่ต้องทำเเต่เป็นมาแต่เกิดที่ชั้นชอบมากๆ ตอนแรกนึกว่าตัวใหญ่ ที่ไหนได้ เดินมาเท่ากันเด๊ะ … นึกแล้วก็อยากหัวเราะเยาะตัวเอง ทุกครั้งที่เพื่อนต่างแดนมาเที่ยว จะบอกว่าพาทัวร์กรุงเทพฯ หน่อย เอาล่ะสิ … จะรอดไหม … สุดท้ายวันนั้นในเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง ทำได้แค่พาไปวัดระฆัง ข้ามฟากท่าพระจันทร์ ถิ่นคุ้นเคยเมื่อสิบกว่าปีก่อน ไปเดินศิริราช เเต่ท่าทางเพื่อนจะชอบ เลยพาไปซื้อหนมปังให้อาหารปลาแม่น้ำเจ้าพระยาซะเลย เสร็จแล้วเพื่อนอยากซื้อ cd walk man (เค้าใช้ mp3 กันแล้ว แต่อีกั้วยังอนุรักษ์ของเดิม) เลยพาไปมาบุญครอง อีกครั้งที่ได้นั่งตุ๊กตุ๊ก รมควันดำๆบนท้องถนน … ก็เพลินดีนะ

ปิดท้ายด้วยการพาไปกิน ice monster ของพี่ชาย โชคดีที่อีกั้วชอบ คราวก่อนพาอเลไป ดันบอกว่า .. ก็เฉยๆ (ไอ้นี่!!) อร่อยจะตาย (โฆษณาให้แล้วนะพี่อั๋นนะ ฮ่าฮ่าฮ่า) แล้วก็พากลับไปส่ง โรงแรมรัตนโกสินทร์ ตรงราชดำเนินเหมือนเดิม .. เออ รร.นี้ .. พนักงานขอโทษค่ะ รุ่นย่าทั้งนั้น!! เห็นหน้าย่าๆแล้ว เฮ้ยยยย เจ๋งว่ะ ท่าทางจะทำมาตั้งแต่เริ่มต้นรัตนโกสินทร์ใหม่ๆ แต่ที่ได้ใจคือถึงจะย่าก็เหอะ แต่เรื่องภาษาแกพูดกันปร๋อ .. แถมใจดีอีกต่างหาก🙂

img_6070-cc.jpg

Ekau กะชั้นเอง เป็นไง ชั้นขาวไปเลย ฮ่าฮ่า

~ โดย โตเดี่ยว บน มีนาคม 6, 2008.

7 Responses to “แบกยิ้มกลับบ้าน”

  1. แหม สวยเลยนะแกรูปนี่ ผุดผ่อง เป็นยองใย 555 เพื่อนหมึกอีหนื่งคน🙂

  2. แฝด3

  3. thelailama : ขาวไปเลยกรู

    thecolourbar : 55 สมน้ำหน้าไล น้าเค้าเอะอะหลอกด่าเรากันอีกละ

  4. ไอ้น้านี่ท่าจะไม่เคยโดนของดำ เพี้ยงงงงงง 😀

  5. แก..กลับมาให้น้าเค้าโดนเด่ะ 555

  6. บร้าาาาาาาาาาาาาาาาา

  7. ชอบอ่ะเด๊

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: