สองมือล้วงกระเป๋า สองเท้าไปอิตาลี ตอน I บ๊ายบายลอนดอน

28 ธันวา 50

เดินทางจากอังกฤษไปคนเดียว วุ่นวายตั้งเเต่ตอนจองตั๋ว เพราะว่าสนามบินที่จะไปอิตาลี ไม่ใช่สนามบินฮีทโทรว์สุดฮอตที่ไปง่ายๆ เเต่เป็น Stansted Airport อยู่ค่อนข้างปลายๆลอนดอน ห่างจากตัวลอนดอนชั่วโมงกว่าๆ สิ่งที่ต้องทำก่อนเดินทางไปอิตาลีคือ จองตั๋วผ่านเว็บไซต์ เลือกสายการบิน Ryan Air ราคาประหยัด เเต่ด้วยความผิดพลาด ทำให้ต้องมาจองกระชั้นชิดอีกรอบ เลยเเพงมาหน่อย ค่าตั๋วสามพัน ไปกลับหกพัน เเพงมาก (ตอนเเรกที่จอง จองได้เเค่พันสี่เอง ไปอย่างเดียว โคตรถูก เพราะฉะนั้นขอเเนะนำเพื่อนๆที่เดินทางจากยุโรปไปประเทศในยุโรปด้วยกัน ขอให้จองตั๋วเเต่เนิ่นๆ Ryan air หรือ Easy Jet ก็ได้ ถูกมากๆ) จองโดยใช้บัตรเดบิตของเพื่อนเก้😀 มีเพื่อนไว้ใช้งาน ฮ่าฮ่า จองตั๋วไปอิตาลีได้แล้ว ก็ต้องจองตั๋วรถบัส จาก London ไป Stansted Airport อีก ผ่านทางเว็บไซต์เหมือนเดิม ปัญหาคือว่า จะงงไหมตอนนั่งรถเมล์ไปขึ้นรถบัสไป Stansted เนี่ยเส่ะ เพราะว่าไม่รู้เลยว่าสถานีขึ้นรถบัสอยู่ตรงไหน โชคดี ตอนเช้า เพื่อนเก้พาไปทัวร์มาเรียบร้อย เเต่ก็ยังจำไม่ค่อยได้อยู่ดีว่าป้ายไหนต้องกดกริ่ง เอาวะเป็นไงเป็นกัน

ไม่ได้นอน ไม่ใช่นอนไม่หลับ แต่นอนไม่ได้ ต้องไปขึ้นรถเมล์ตอนตีสองยี่สิบ เพื่อไปต่อรถบัสที่ London Victoria Coach ตอนตีสามสิบนาที เพื่อนเก้เเละเพื่อนนุ่มไปยืนส่งหน้าป้ายรถเมล์เป็นเพื่อน ลอนดอนยามค่ำคืนไม่ได้เงียบสงบอย่างที่คิด เพราะหน้าบ้านเป็นป้ายรถเมล์ ข้างป้ายรถเมล์เป็นคลับชื่อว่า Havana Club (ที่นี่ผับคือนั่งกินเหล้า ฟังเพลง คลับคือเเดนซ์สะใจ) วัยรุ่นเพียบเพิ่งออกมาจากผับเลิก เลยมีเพื่อนรอรถเป็นโขยง

รถเมล์ที่นี่จะมีเวลาบอก อย่างวันที่ไป รอสาย N11 … N ย่อมาจาก Night ถ้ามีตัว N นำหน้า เเปลว่ารถเมล์คันนั้นวิ่งตอนกลางคืน รอสาย N11 ที่บอกเวลาว่ามาทุกๆ 23 และ 53 นาที เเปลว่ามาทุกตี 1.23 หรือ ตี1.53 หรือ ตี 2.23 หรือตี 2.53 น. อาจเร็วหรือเลทห้าหรือสิบนาที ด้วยความกลัวตกรถ รีบเดินไปตั้งเเต่ตีสอง ยืนรอเกือบครึ่งชั่วโมงขาเเข็งเม้าเเตก พอรถเมล์มาไม่มีเวลาได้กอดลาเพื่อนเก้เพื่อนนุ่มเลย รีบขึ้นทันที บ๊ายบายลอนดอน ไปนะ ไปนะ

ขึ้นรถคนเดียวเปลี่ยวอุรา ตอนตีสองครึ่ง จำไม่ค่อยได้ว่าต้องลงป้ายไหน เอาวะไปตายเอาดาบหน้า ระหว่างทาง รถเมล์จอดรับผู้โดยสารชาวอังกฤษมากหน้าหลายตาที่พากันเลิกจากผับ มาถึงก็ยืนเม้าเเตก บังทัศนียภาพ ทำให้มองทางไม่เห็น ภาวนาขอให้ชาวเเก๊งช่วยลงไปโดยเร็วด้วยเถอะก่อนจะมองไม่เห็นป้ายไปมากกว่านี้ โชคดีเป็นของเรา ถึงสถานีตำรวจข้างๆสถานีรถบัสพอดี เเละมีคนลงเหมือนกัน เลยลงตาม เดินตามเค้าไป สถานีรถบัสที่นี่เหมือนสายใต้ใหม่เเต่บรรยากาศเเบบลอนดอน หนาว…เงียบเหงายามตีสอง มาถึง รถก็จอดพอดี ส่งเอกสารให้พนักงานบนรถดูว่าชั้นมาคันนี้นะ … คนขับตรวจเอกสารแล้วก็ให้ผ่านไป ตอนซื้อตั๋วทางเว็บไซต์ จะมีให้เลือกสองเเบบคือให้เว็บส่งอีเมล์มาให้เเล้วปริ๊นอีเมล์ให้เค้าดู หรือว่าให้เว็บส่ง sms มาให้เเล้วโชว์ sms ให้คนขับดู เออ ดีเเฮะ สะดวกจริง เเละเจ้าหน้าที่รถมีเเค่คนเดียวคือคนขับ ที่ทำหน้าที่ทุกอย่าง

นั่งรถบัส (จริงๆเค้าเรียกรถโค้ช พอดีชินกับบัสบ้านเรา) นั่งจากลอนดอนไป Stansted Airport สองข้างทางมืดมิด ร้าง ว่างเปล่า ใครจะมาเดินเล่นตอนตีสามเล่า หนาวก็หนาว จริงไหม คิดถึงตอนนั่งรถไปพะงันคนเดียวเมื่อสามปีก่อน นั่งไปสัปหงกไป ตั้งนาฬิกาปลุก (กลัวไม่ตื่นตอนถึงเเล้วไม่มีใครเรียก ฮ่าฮ่า บ้านนอกมาก) นาฬิกาปลุกดังมาก ชั้นยังไม่ทันตื่นเลย ตกใจ กลัวโดนด่า ทำเป็นเนียนๆ ไม่ให้ใครรู้ว่าของเรา

~ โดย โตเดี่ยว บน มกราคม 3, 2008.

2 Responses to “สองมือล้วงกระเป๋า สองเท้าไปอิตาลี ตอน I บ๊ายบายลอนดอน”

  1. ถึงอิตาลีแล้วล่ะมั้งเนี่ย เผลอแป๊บเดียวไปโผล่ที่อิตาลีซะแล้ว ไวจริงๆ เอาใจช่วย
    ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ.

  2. ถึงเเละกลับมาเเล้วด้วยเมื่อเช้านี้ … บอกได้คำเดียวว่า “สุดยอด” !!! :D:D: ขอบคุณที่เเวะมาให้กำลังใจและอวยพรนะ🙂 Happy new year to you ส้ม !!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: