คืนหนึ่งในลอนดอน

ตอนเพื่อนไลชวนไปเดิน oxford circus ชั้นเองก็ไม่รู้เรื่องอะไรหรอกว่ามันคือที่ไหน อะไร ยังไง บอกตรงๆว่า ทริปอังกฤษครั้งนี้ ไม่ได้มีการเตรียมตัวมาเที่ยวอะไรสักอย่าง ไม่ได้รู้อะไรเอาซะเลย … หนังสือท่องเที่ยวที่พกมาก็แทบไม่ได้เปิดอ่าน มันงงๆ ….  ณ ตอนนี้ก็ยังงงอยู่ว่าตกลงเเล้ว ชั้นมาทำอะไรที่ลอนดอน …

โอเค ตอนนี้ยังไม่รู้หรอกว่ามาทำอะไร รู้เเค่ว่าวันนี้ต้องไป oxford circus สถานที่ที่เพื่อนเก้ไม่มั่นใจว่าเพื่อนไลจะพาชั้นไปถึงจุดหมายได้ มันพยายามอธิบายอย่างละเอียดถึงการขึ้นรถไฟใต้ดิน (เพราะที่นีมันมีหลายสาย น่ามึนมากๆ)เเต่ ..  อ๊ะๆ อย่ามองข้ามความฉลาด เพราะสรุปแล้วเพื่อนไลพาชั้นไปถึง Oxford Circus ได้อย่างปลอดภัยและชำนาญสมกับที่สวมวิญญาณ ไบรทันเนอร์มา 4-5 เดือน เรียกได้ว่า “หมดห่วง” แล้วคร้าบ เพราะมันไม่ได้แค่ดูแลตัวเองได้ แต่มันดูแลชั้นได้ด้วยค่า ..  ปลื้มค่ะปลื้ม

Oxford circus เป็นเเหล่งช้อปปิ้ง ถ้าให้เปรียบก็เหมือนสยามบ้านเรา หรือถนนนาธานที่ฮ่องกง ฝรั่งเดินกันขวักไขว่ไม่รู้มาจากไหนไม่ยอมกลับบ้งกลับบ้านกัน เยอะมากๆ มีร้านค้าเเบรนด์เนมมากมาย ตั้งเเต่ถูกยันเเพง ชั้นกับเพื่อนไล window shopping กันอย่างสนุกสนาน (เก็บไว้ก่อน เดี๋ยวปลายเดือนมี boxing day เซลล์ เเล้วค่อยมาซื้อ :D)

นั่งรถไฟ ที่อังกฤษเค้าเรียกว่า Tube เเต่ละสายสลับกันอย่างงง นั่งไลน์หนึ่ง ไปต่อไลน์สอง อีกสองสถานี มันบอกให้เปลี่ยนไปไลน์อื่นได้อีก เรียกได้ว่า ถ้าไม่จับจ้องหรือฟังให้ดีๆ มีผิดเเน่ๆ (ขนาดชั้นจับจ้อง ยังลงผิดป้ายเลย ช่วงนั้นเพื่อนไลกำลังเม้าอยู่ มันเลยไม่ได้สนใจ ฝากความหวังไว้กับชั้น พอเดินลงมาเท่านั้นล่ะ “อีนิว นี่มันยังไม่ถึงนี่” “อ้าว .. ก็กูไม่รู้”) ฮ่าฮ่า

เเต่สถานีรถไฟใต้ดินที่นี่เค้าสะดวกสบายจริงๆ คือถ้าไม่งงอ่ะนะ นั่งไปเหอะ มันไปโผล่ได้ทุกที่ บนรางเส้นเดียวกันนี่เเหละ เเต่สลับไปมาทั่วลอนดอน เห็นแล้วก็นึกถึงบ้านเราไม่ได้ มีแค่สองสาย .. ไปไม่ถึงไหนเล้ย ..

เดินกันจนเหนื่อย เมื่อย ก็หาร้านกาเเฟนั่งทั้งๆที่ไม่กินกาเเฟ … (น่าจะมีร้านช็อคโกเเลตมั่ง อยากชวนเพื่อน “เฮ้ย ไปนั่งร้านช็อคโกเเลตกัน” น่าจะได้อารมณ์ไปอีกแบบ) ก็เดินไปถึงร้าน Pret (จำไม่ได้ว่า pret อะไร) สั่งช็อคโกเเลตร้อนมากิน นั่งยังไม่ทันก้นหายร้อน พนักงานมาบอกว่า “ร้านปิดเเล้วครับ” เฮ้ยยยย … กูว่าแล้ว มันทะเเม่งๆ ตอนสั่งเครื่องดื่มเหมือนพนักงานทำหน้าเยาะเย้ย ราวกับว่า “ข้าจะปิดเเล้วเว้ย สั่งเลยๆ แต่สั่งแล้วก็ไม่ได้นั่งหรอก” พนักงานมาให้เหตุผลว่าต้องปิดเพราะว่าต้องทำความสะอาด ชั้นยิ้มๆ บอกกลับไปว่า “เสียดายเนอะ” พนักงานดันกวนตีนตอบมาว่า “ไม่ปิดก็ได้ เเต่เธอทำความสะอาดให้ด้วยนะ” เอ้า ไอ้นี่ .. เล่นด้วยเเล้วลามปาม เลยโยกสะโพกไปนั่งหน้าร้าน ชิลๆ เม้าตามประสาที่ไม่ได้เจอเพื่อนไลมานานเเสนนาน สักพัก .. มีหนุ่มหน้าไม่มล (เพราะจมูกย้อยโคตร) โผล่มาถามทางไปผับ ชั้นก็บอกว่า “เพิ่งจะมาถึงสองวัน ไม่รู้จักโว้ย” หนุ่มนั่นกลับเปลี่ยนมาขอนั่งด้วย ชั้นกับเพื่อนไลมองหน้ากันอย่างเหวอ … ได้ความว่า ไม่ได้มาถามทงถามทางอะไรร้อก เเต่จะมาชวนสาวสวยอย่างเราสองไปเที่ยวผับด้วยกันต่างหาก พ่อหนุ่มนี่ก็เเนะนำตัวเองว่ามาจาก “อิตาลี” เเม่เจ้า .. ทำไมต้องประเทศนี้อีกแล้ว เเละหน้าเงี้ยนะ อิตาลี (ฮ่าฮ่า) พอเราบอกว่ามาจากเมืองไทย พ่อหนุ่มก็บอกว่า “โอ้ว เมืองไทยสวยมาก ชั้นพยายามจะไปหลายทีแล้วเเต่ไม่มีโอกาส” เอ๊า ยังไม่เคยมา เเล้วทำมาบอกว่าสวยมาก ท่าจะบ้า สรุปชั้นก็ไม่ไป เพื่อนไลก็ไม่ไป อยากไปผับก็ไปเองเหอะไป๊ … ชั้นบอกว่า เพื่อนรออยู่ที่บ้าน มันดันยื่นโทรศัพท์มาให้บอกว่า โทรไปเมืองไทยเหรอ นี่ไง เอานี่โทรสิ ท่าทางมันจะเพี้ยนจริงๆ ก็บอกอยู่ว่าเพื่อนรออยู่ที่บ้าน ชั้นจะมาหมายถึงบ้านเมืองไทยอะไรกันเล่า … เลยบอกปัดอย่างไม่เหลือเยื่อใย เเต่ท่าทางเหมือนมันจะคิดว่าเพื่อนไลสมยอม เลยต้องถามเพื่อนไลว่าจะไปกับมันเรอะ ไอ้ไลส่ายหน้าเหมือนเปิดพัดลมเบอร์ 3 เลยบอกพ่อหนุ่มซานโตนิโอ้ว่า .. ไม่ไป ไม่มีใครไปด้วยหรอก อย่ามามั่วค่า ..

เชอะ .. ทำเป็นมาชวน คิดหรือว่าจะไปกันได้ง่ายๆ หลังจากโน้มน้าวไม่สำเร็จ พ่อหนุ่มอิตาลีกับเพื่อนอีกคนที่พูดน้อย (เเต่ดูสุภาพกว่ามาก) ก็ต้องจากไปอย่างหงอยเงื่อง ชั้นเลยตะโกนบอกไปว่า Have fun ยังมีหน้าบอกมาอีกว่า No fun without you อู้หู … วิถีชีวิตคนเรานะ .. คิดจะมาสอยสาวๆตามร้านกาเเฟได้ง่ายๆ หารู้ไม่ว่าป้าเเก่สองคนอย่างเรา .. รุ่นใหญ่เกินจะสอยได้แล้วครับน้องย้อย

img_3820.jpg

ออกฟอร์ด สตรีท

img_3827.jpg

ตั้งท่าอยู่ 5-6 ช็อต เพื่อจะรอถ่ายรูปกับรถเมล์

img_3828.jpg

เพื่อนไล .. ดูเเผนที่ (พร้อมหลง)

img_3833.jpg

ป้ายรถโค้ช

img_3839.jpg

หน้าร้านขายของเล่นชื่อดัง

img_3852.jpg

จุดเกิดเหตุ หน้าเบอร์เกอร์คิง …

ระเบิดหรือไม่ ตอนนี้ก็ยังไม่รู้

img_3854.jpg

เพื่อนไลที่ picadilly

img_3847.jpg

ช่วงหนีระเบิด เดินไปอีกฟาก

img_3858.jpg

บอกแล้วว่ามาลอนดอน

img_3860.jpg

ร้านสเต๊กน่ากิน แต่ .. ไม่มีปัญญา ฮ่าฮ่า

img_3861.jpg

โรงหนัง

img_3864.jpg

อีกโรงนึง

img_3867.jpg

เพื่อนไล หน้าร้าน Pret

img_3877.jpg

Tube

img_3883.jpg

รอรถกลับบ้าน🙂 Home sweet home

แล้วก็หมดไปอีกหนึ่งวัน … เฮ้อ!

~ โดย โตเดี่ยว บน ธันวาคม 5, 2007.

9 Responses to “คืนหนึ่งในลอนดอน”

  1. Do you know you make me envy na.😀

  2. prêt à manger
    (French = “Ready to Eat”)

    อิจฉาด้วยๆๆๆ🙂

  3. somlim : อย่ามัวเเต่อิจฉา ตามมาไวๆนะ :D:D:D

    nimiko : thank you เเก อุตส่าห์มาเติมชื่อเต็มให้ ฮ่าฮ่า .. ชั้นนี่บื้อจริง ดันจำไม่ได้ ตุ๋มชอบมากทุกอย่างที่เเกฝากมา :D:D:D เเละไม่ต้องอิจฉาเหมือนกันเเก ตามมาเล้ยย :D:D:D

  4. 555
    thank you หลายๆเด้อ
    อุตส่าห์แบกข้ามน้ำข้ามทะเลไปให้
    ซาบซึ้งใจ ได้บุญแน่แก :p

    อยู่ดีมีสุขนะเว้ยนิว😉
    เอ…ตกลงเขาให้กี่เดือนอ่ะ?

  5. รูปนิวดูดีนะ
    สงสัยเป็นเพราะวิวช่วยแน่ๆ
    รูปเลยดูดี๊ดี ;p

  6. เอ่อเพี่อนครับเพื่อน เล่าให้ใครฟังเรื่องระเบิดทุกคนล้วนถามว่า คิดอะไรกันอยู่ อยากดูระเบิดแบบต่อหน้าต่อตายังงั้นเลยเหรอ 5555 นึกแล้วก็บ้าดีหวะ ยืนรอดูระเบิด พอมันไม่ระเบิดยังมีหน้ามาผิดหวังอีกด้วย ท่าจะบ้าทั้งคู่ เอ่อ รูปใครอะสวยดี ไว้ไปเอาทีหลัง เพราะยังไงต้องเจอะกันอีกแน่นอน😀

  7. to nimiko : ไม่เป็นไรจ้า ตุ๋มดีใจน้ำตาเเทบร่วง .. ตกลงเค้าให้เข้าได้ จนวีซ่าหมดเลย🙂

    to aeicafe : เฮ้ย .. วิวเวิวไร เอ๋ .. เป็นเพราะดิชั้นเองต่างหากละฮ้า ..🙂

    to thelailama : ฮ่าฮ่า เออ ใช่ เเต่จะเจอกันหรือเปล่า สงสัยต้องเป็นลอนดอนเเหงๆ เพราะได้งานแล้ว คงไปเที่ยวไบรตันตอนเเกยังอยู่นั่นไม่ได้อ่ะเด่ะ ..

  8. น่ารักค่ะ
    อยากไปบ้างงงงงงงงง ง ง ง T^T

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: