วีซ่าอังกฤษ ตอน V อย่าโทรมานะ

กลับออฟฟิศมาทำงานด้วยใจปลอดโปร่ง โล่งแล้ว ยื่นเเล้ว

เเต่พอวันอังคาร เริ่มไม่โปร่งละ

เพราะทุกสายโทรศัพท์ที่เข้ามา พาลพาให้ใจหวั่นคิดว่าเป็นสถานทูตโทรมานัดสัมภาษณ์

เเล้ววันนั้นทั้งวันก็ไม่รู้ทำไม มีเเต่เบอร์ที่ไม่ได้เม็ม โทรเข้ามาไม่ต่ำกว่าสิบสาย

ทุกสายล้วนเป็นพนักงานบัตรเครดิตมาชวนสมัคร!!!

มาโทรอะไรตอนนี้คะพ่อคุณ เเม่คุณ

เเล้วไปเอาเบอร์ดิชั้นมาจากไหนกันเยอะเเยะเต็มไปหมด

ลุ้นนะเนี่ย ลุ้นนะ

โมโห !!

กว่าจะถึงวันพุธ  เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า

ไม่ได้นี่เสียดายตังเลยนะ เกือบห้าพัน

ตั้งเเต่เช้า …. เงียบ ไม่มีสายใดโทรเข้า

ยกเว้นพี่อ๊อด โทรฝากซื้อเเซนวิชเหมือนทุกวัน … แล้วไป

จนกระทั่งหลังเที่ยง ได้เวลาเชือด …

โทรโลด … ประมาณ 5 รอบ กว่าจะมีคนรับ สายไม่ว่างตลอดเวลา

ทุกคนคงโทรมาเช็คเหมือนกัน

บอกรหัสด้วยใจตึ้กตั้ก

พนักงานหายไป …

และกลับมาบอกว่า “เล่มกลับมาแล้วค่ะ มารับได้”

โอยยย เเม่เจ้า …. ไปโลดค่า

ได้ไม่ได้ไม่รู้ รู้แต่ว่าต้องไปแล้ววววว

บ่ายสองครึ่ง ชิ่งจากออฟฟิศ เงียบๆ

ผลุบโผล่เเบบนินจา โดยไม่ให้ใครรู้ตัว

นึกในใจ “เดี๋ยวมานะ”

นั่งรถไฟฟ้า ซิ่งลงสถานีราชดำริ

หึ คราวนี้ เดินค่ะ ใกล้เเค่นี้เอง บริหารขา

ถึงเเล้ว!!!!

เวลารับพาสปอร์ตคือ 15.00-16.30น. เท่านั้น

และเวลายื่นวีซ่าปิด 15.30 น. ทำให้ช่วงที่ไปถึง คนเยอะมากๆ

ทั้งคนมารับพาสปอร์ต ทั้งคนมาขอวีซ่า

พอเข้าไปข้างใน ร้อน ร้อน ร้อน กว่าตอนมาขออีกเท่าตัว

(ทำไมไม่คิดจะเร่งเเอร์ หรือติดเเอร์เพิ่มกันมั่งหรือไง)

~ โดย โตเดี่ยว บน สิงหาคม 23, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: