วีซ่าอังกฤษ ตอน II เดินไม่ไหวหรอก

วันจันทร์ที่ผ่านมา ตั้งใจว่าจะไป VFS (สถานที่ยื่นวีซ่าอังกฤษ)

ตั้งเเต่ 8.30 น. ตามเวลาเปิด

เเต่ดั๊นนน ตื่นสาย ไปถึงสิบโมง

เพื่อนฝนบอกว่าเร็วที่สุด คือไปรถไฟฟ้า ลงตรง AUA

เเต่ควรนั่งมอไซค์ต่อ เพราะเดินไม่ไหวหรอก

มันบอกนะ ว่าเดินไม่ไหว)

ไอ้ชั้น พอไปถึงสถานีราชดำริ ก็ลงโลด เออ มันบอกว่าเดินไม่ไหว

โอเค งั้นนั่งมอไซค์ละกัน

เเต่มอไซค์ไม่มี มีเเต่เเท็กซี่ เลยโบก

ขอโทษครับ ไม่ถึงครึ่งนาที ถึงแล้ว อาคาร REGENT

มันอยู่ติดกับ AUA ยังกะเป็นฝาเเฝด

นึกด่ามันในใจ เดินไม่ไหวอะไรของมัน เซ็งค่าเเท็กซี่ 40 บาทจริงๆ

มาถึง ตั้งสติ … สำนักงาน VFS อยู่ชั้นสอง กำลังเอื้อมมือไปกดลิฟท์ ก็เจอประกาศเตือนสติ

“ถ้าขึ้นหนึ่งหรือสองชั้น กรุณาขึ้นบันได”

เออ เนอะ … ขอบคุณนะค้าที่เตือน
ขึ้นบันไดไป เลี้ยวขวา เเละเลี้ยวขวา ก็เจอคนนั่งรอด้านหน้า

เฮ้ย มาสิบโมง มันล้นมาอย่างนี้เเล้วเรอะ

อ้อ … เปล่าค่ะเปล่า เค้ามารอญาติๆ

เลยไปอีกหน่อยจะมีพนักงานคอยตรวจกระเป๋าและฝากของ

มือถือห้ามเอาเข้า MP3 กล้อง เครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆห้ามเอาเข้า

Thumbdrive ก็ห้าม (ห้ามทำไม ชั้นจะมีปัญญาเอาไปเสียบอะไรได้ตอนไหน)

เลยบอกว่า เอ่อ งั้นฝากทั้งกระเป๋าเลยละกันค่ะ

พี่ยาม “ไม่ได้ครับ”

เอ๊า ก็เอาไปทั้งกระเป๋า แล้วจะให้หิ้วกระเป๋าเปล่าๆเข้าไปทำไม

วัยป้าเซ็ง
เเล้วพี่ยามก็ถามว่ามาทำอะไร ก็บอกว่ามายื่นวีซ่า เค้าก็กดบัตรคิวให้

พร้อมยื่นเเบบสอบถามมาให้กรอก 1 เเผ่น เกี่ยวกับความพอใจของสำนักงาน VFS

แล้วก็ปล่อยตัวนักกีฬาเข้าไปเเข่งกันกีฬาวีซ่า ด้านใน

~ โดย โตเดี่ยว บน สิงหาคม 23, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: