เอ๊ะ .. มาเรียนทำไม??!!

12 ปีเเล้ว ที่ไม่ได้นั่งอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม รายล้อมไปด้วยโต๊ะเล็กๆกว่ายี่สิบตัวเเละมีกระดานดำอยู่เบื้องหน้า

เปิดเรียนวันเเรก ตื่นมารู้สึกตื่นเต้นเหมือนตอนเปิดเทอม

ไม่มีอะไรสักอย่าง สมุด ดินสอ ปากกา

ควานหามารวมให้ควั่กกว่าจะได้ครบสูตร

ไปถึงเจออาจารย์จอมสูตรจริงๆด้วย

เเกควักตัวอย่างออกมาให้ดูทีละชิ้น … กระดาษ … สมุด … กล่องดินสอ

โอ้ว …

ดีนะที่มีของ ไม่งั้นอาจโดนคาบไม่บรรทัดหน้าห้องเเหงๆ
บรรยากาศในห้องคล้ายๆเดิม ต่างก็เเต่เพื่อนร่วมชั้นต่างวัย

ต่างขนาดที่น่าจะเรียกว่าลูกได้เลย คิดดูละกัน!!

ไม่น่าเชื่อว่าชั้นจะงั่ก….ขนาดนี้

ไม่เเน่ใจด้วยซ้ำว่าเเก่กว่าทุกๆคนในห้องหรือเปล่า

เเต่เพราะหน้าตาไร้เดียงสา ทำให้ไม่มีใครยอมเรียกว่าพี่เลยซักคน

ไม่รู้เพราะความโดดเด่นด้านไหน ทำให้โดนอาจารย์มองหน้าเเละเรียกมากกว่าปกติ (คิดว่าเป็นทรงผม 555)

ขนาดตอนสอนถึงการเเบ่งเพศ เเบ่งวัย

อาจารย์ยังเอาไปเป็นตัวอย่าง …

“อย่างเธอต้องเรียก Frau เพราะเธอน่ะ น่าจะมากกว่า 18 ใช่ไหม”

อยู่ๆก็โดนประจานอายุก่อนเวลาอันควร

มาไม่ทันตั้งตัวเลยนะคะ  “ใช่ค่ะใช่ ถะถะถะถูกต้องค่ะ”

อาจารย์ยิ้มร่าเหมือนกับเเข่งเเฟนพันธุ์เเท้

” … มากกว่ามากๆด้วยค่ะ”

คราวนี้หัวเราะยังกะดูสามช่า

หึ .. อาจารย์มาล้อเล่นกับอายุหนูเหรอคะ … โกรธ!

ห้องเรียนที่คละเคล้าเต็มไปด้วยผู้คนที่อยากไปดินเเดนของเจ้าของภาษา

หลายคนอยากไปเรียนต่อที่นั่น

หลายคนอยากไปทำงาน

ส่วนชั้น … เเค่อยากเรียนรู้ภาษาเค้าเท่านั้นแต่ไม่ได้อยากไปเลย

“เยอรมัน”

ทุกคนเเปลกใจในคำตอบ

สีหน้าเเละคำอุทานเเสดงความเเปลกใจว่าไม่มีใครหรอกที่อยากมาเรียนภาษาที่สามโดยไม่มีวัตถุประสงค์

อ้ะ ถ้าอยากให้มี ก็มีก็ได้ “ก็เเค่อยากเรียนน่ะค่ะ” พร้อมรอยยิ้มอย่างประทับใจ

ยัง ยังไม่หายสงสัย “เเล้วทำไมไม่ไปเรียนภาษาอังกฤษล่ะ เก่งเเล้วเหรอ”

เเน่ะ ถามเหมือนหลอกด่า

“ก็ไม่เก่งค่ะ เเต่ว่าก็คิดว่าถ้าไปอังกฤษก็คงไม่อดตายค่ะ” ยังยิ้มอย่างประทับใจอยู่

“เหรอๆ … แล้วมาเรียนเยอรมันทำไมอ่ะ”

เอ๊า … ก็บอกไปเเล้วไงว่าก็เเค่อยากเรียน

“ไม่อยากไปเรียนที่โน่นเหรอหรือว่าหางานทำน่ะ”

“เอ่อ ไม่อยากอ่ะ เเค่อยากรู้ภาษา พอมีเวลาเลยอยากหาความรู้เพิ่มเติม”

“มีเเฟนเป็นเยอรมันหรือเปล่าาาาา อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ”

“เอ่อ …. เปล่าค่ะ เพี้ยง ไม่อยากมีด้วยค่ะ”

“เเล้วมาเรียนทำไม”

เฮ้ยยยยยย!

ท่าทางว่า ถ้าไม่ยอมบอกว่าอยากไปเยอรมัน คงไม่เลิกถาม
 

เเต่ก็น่ารักดีนะ เพราะเค้าไม่ได้มีเจตนาไม่ดี

เเต่เค้าเเค่อยากรู้ … ว่าทำไมถึงไม่อยากไปประเทศที่พวกเขาใฝ่ฝัน

เพื่อนเรียนต่างวัย กับจิตใจที่ต่างกัน

อย่างที่บอก ไม่รู้ว่าตัวเองเเก่สุดในห้องหรือเปล่า

ถึงบางคนอาจจะหน้าสูงวัยกว่าชั้นเล็กน้อยก็ตาม

ไม่มีใครอยากเรียกว่าพี่ นอกจากน้องม.4 ที่ต้องเรียกด้วยความจำใจ

ค่ะ เด็กที่อายุน้อยที่สุดในห้องคือ 14

น้องชายที่นั่งข้างชั้น ทำท่าเขินๆไม่กล้าตอบเวลาอาจารย์ถาม

ตอนเด็กๆ ชั้นก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกันนี่

เขิน อาย กลัวไปหมด ผิดล่ะซวย

เเต่นี่มันเเก่เเล้ว ….

อีกอย่าง ชั้นเองก็ไม่ได้ไปเรียนหาความรู้เพื่อไปเเข่งขันกับใคร

เเต่หาความรู้เพิ่มเติมให้ตัวเองมันก็เลยรู้สึกไม่อึดอัด ไม่กดดัน
 

สมัยเด็ก เรียนทีไร ต้องหลังห้องไว้ก่อน

สมัยเเก่ ก็ยังไม่อยากนั่งหน้า เเต่ไปสายเลยซวย
 

สมัยเด็ก ครูถามจะอาย ไม่กล้าตอบ

สมัยเเก่ ตอบไม่ลืมหูลืมตาจนครูบอกว่าขอคนอื่นบ้าง

สมัยเด็ก อย่าได้เรียกออกไปหน้าชั้นเชียว มือไม้จะสั่น ขาจะขยับพั่บๆยังกะปีกค้างคาว
 

สมัยเเก่ เหมือนครูไม่ได้เรียกชื่อให้ไปหน้าชั้นอย่างเดียว แต่ครูเเถมความมั่นใจมาให้ด้วย
 

สมัยเด็ก อาย กลัวไม่ฉลาด เลยเงียบ ไม่ตอบ ถ้าข้อไหนถูก ก็เก็บไว้ภูมิใจคนเดียว แต่ถ้าข้อไหนผิด ก็ไม่เสียเซลฟ์

สมัยเเก่ ผิดก็ผิด อายทำไม มันความรู้ทั้งนั้น ผิดเป็นครู … ครูบอกไว้ เลยตอบดะ 
 

ถึงวัตถุประสงค์ของการไปเรียนภาษาเยอรมันของชั้นครั้งนี้จะเเตกต่างจากคนอื่นๆ

เเต่ก็อยากจะกอบโกยความรู้มันมาให้เต็มที่

งงกันไปเลยล่ะ ไหนบอกมาเรียนเฉยๆ นี่ทำยังกะจะไปอยู่ที่นั่นจนชั่วชีวิต

เรียนเสร็จกลับมาก็คิดๆ นึกไปถึงตอนเด็กที่มีเพื่อนคนนึงตอบดะ

ไอ้เราก็นึก มันจะรู้อะไรเยอะเเยะนักหนา ตอบได้ทุกเรื่อง มันจะบ้าหรือเปล่า

เลยย้อนมาถึงเมื่อบ่ายวันนี้ จะมีใครในห้องคิดประโยคเดียวกันนั่นบ้างไหม

จะรำคาญไหมที่ชั้นตอบอีกละ ….

ก็ไม่เห็นมีใครตอบเลยนี่ อาจารย์ขออาสาสมัครก็เงียบ

(ทั้งๆที่เค้าก็รู้คำตอบนะ เเต่คงจะเขิน กลัว ประหม่า)

พอเริ่มบ่อย ก็เริ่มเกร็ง … กลัวโดนด่า เลยเงียบ

พอเงียบ ก็ไม่มีใครตอบ พอไม่มีใครตอบ

อาจารย์ก็เลยเรียกชั้นอีก .. ซวย

ปิดคอร์สด้วยการโดนเรียกไปเขียนทบทวนเเกรมม่าหน้ากระดาน
 

โชคดีเป็นบ้า ทำถูก!!

Advertisements

~ โดย โตเดี่ยว บน กรกฎาคม 22, 2007.

6 Responses to “เอ๊ะ .. มาเรียนทำไม??!!”

  1. – -”
    ขยันจังเรย**ดีดี หนับหนุน หนับหนุน
    หน้าดูอมภูมิ ฤ ป่าวจ๊ะ คุณครูถึงเรียกบ่อย คริคริ
    (สาวหน้าม้าเก๋กู๊ด)

  2. หน้าไม่อมภูมิหรอก เเต่หน้ากวนมากกว่า 5555 ครูเลยสั่งสอน ฮ่าฮ่า เเต่ไม่ได้ผล โฮะโฮะโฮะ

  3. สมัยเด็กก็นั่งหน้า สมัยแก่ก็นั่งหน้า ไม่มีสมัยไหนเลยที่นั่งหลัง เพราะเป็นคนขี่ตลอด เฮ้ย..คนละเรื่องนี่หว่า เรียนภาษาเค้าเพื่อเข้าใจเค้า หรือเพื่อให้เค้าเข้าใจเราวะ 555 😀

  4. “เพื่อให้เราเข้าใจโลกได้มากขึ้น”

    เป็นไง คำตอบ เทพมะเทพ 5555

  5. อืมมม… โพธิ์งาม เชียวแหละ เอานะเอา เข้าใจโลก เข้าใจใครต่อใคร.. เข้าใจตัวเองด้วยหละ อย่าลืม ว่าแต่มมึงเข้าใจกูมั้ยเนี่ย 555 😀

  6. ขอบคุณ ที่ทำ เว็บนี้ แต่ ตัวหนังสือมัะนเล็กไป อ่านยาก

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: