ชิคาโก้ โต..จะตาย VIII : หัวอกเด็กเสิร์ฟ

ทำงานเสิร์ฟวันเเรก “กะเช้า” ชั้นต้องไปบ้านป้าป้อม เเม่ครัว ตั้งเเต่ 7 โมงเช้า

โดยจะมีพี่ชายร่วมสาบานไปส่ง (มันเป็นพี่ข้างบ้านที่เมืองไทย ที่เช่า Basement อาชั้นอยู่ที่ชิคาโก้ มันเลยต้องทำหน้าที่นี้ไปโดยปริยาย)

และป้าป้อมจะตระเวนไปรับทุกคนตามทาง ตั้งเเต่ลุงเบิ้ม พ่อครัว และ Mago (Mexican) คนล้างจานและล้างห้องน้ำ

เพื่อไปถึงร้าน 8 โมง เเละเตรียมข้าวของทุกอย่างเเละเปิดร้านตอน 9 โมงเช้า

ช่วงเช้าเราขายบุฟเฟ่ต์ มีอาหาร 8 อย่าง ขนมหวาน และน้ำดื่มตามอัธยาศัย

ถ้าเเขกมีรอบเดียวก็จะไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ เพราะไม่ต้องวุ่นวายกับเเขกมาก

ชื่ออาหารก็ติดอยู่หรา … ฝรั่งอ่านกันเองได้

หน้าที่ที่ต้องทำก็คือ How many? + ยิ้ม (มากันกี่คน + ยิ้ม)

What would you like to drink? …. And you? และเช็คบิล

เสร็จแล้วก็เคลียร์โต๊ะ เก็บทิป …

ทิปที่นี่คือ 15% เป็นมาตรฐานที่มีมารยาท ที่ลูกค้าต้องให้

ชั้นเสิร์ฟคนเดียว นั่นก็คือได้ทิปคนเดียว หวานหมู!!!

แต่ถ้าเเขกรอบเเรกอิ่ม และมีเเขกรอบสองมา ซึ่งมีประจำ มากันทุกวี่ทุกวัน ….

นั่นคือเหนื่อยมาก เพราะจะเก็บโต๊ะไม่ทัน เเต่ก็หมายถึงได้ทิปเบิ้ลเป็นสองเท่า …. วู้ๆ

รอบเช้าคือ 9 โมง ถึง บ่าย 3 พัก 1 ชั่วโมง คือ 3-4 โมงเย็น

รอบเย็นคือ 4 โมง ถึง 4 ทุ่ม พักก็ไม่ค่อยได้พัก

ช่วงพักคือช่วงที่ชั้นต้องกินข้าวเหลือจากบุฟเฟ่ต์ ช่วงเเรกๆ มันจะเหลือน้อยมากๆ

ชั้นก็เกรงใจเเม่ครัวพ่อครัว ยังไม่ค่อยซี้ จะไปขอสั่งอาหารนั่นนี่ ก็กระไรอยู่

เเต่ช่วงหลังเริ่มมีทริค จะมานั่งกินของเหลือๆก็ไม่สะใจ

ถ้าชั้นอยากกินเมนูไหน เเล้วในถาดบุฟเฟ่ต์มันเกือบหมดก่อนหมดเวลาบุฟเฟ่ต์แบบฉิวเฉียดล่ะก็

ชั้นจะไปบอกป้าป้อมว่าเมนูนั้นน่ะหมดเเล้ว ทำมาเติมด้วยนะ

ซึ่งจริงๆแล้ว ไอ้ที่มีอยู่ ก็ยังพอเสิร์ฟเเขกที่เหลือเเน่ๆ เเต่อาจจะไม่ถึงชั้น

และที่สำคัญ ชั้นก็จะได้กินอาหารร้อนๆ อุ่นๆอีกด้วย

ก็ป้าป้อมกะลุงเบิ้ม เเกทำอาหารอร่อยมาก

ชั้นชอบผัดไทยไก่ และต้มข่าไก่ของเเกที่สุดในโลก ซึ่งเป็นเมนูเด็ดประจำบุฟเฟ่ต์

พอเเขกกลับ ช่วงพัก คราวนี้ได้กินสะใจ … จริงๆ ชั้นว่าป้าป้อมเเกก็รู้เเหละ เเต่เเกก็เฉยๆ

เเถมยังถามด้วยว่าอยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า

ส่วนใหญ่ชั้นมักจะบอกว่าไม่เป็นไร

เพราะว่าเมนูบุฟเฟ่ต์ของเเก เเต่ละวันก็ไม่ค่อยซ้ำ มีให้เลือกหลากหลายอยู่แล้ว

เเละชั้นกินง่ายอยู่ง่าย ขอปริมาณไว้ก่อน สบาย

พอกินข้าวเสร็จ ก็เคลียร์ตังรอบเช้า เก็บทิปเข้ากระเป๋า เเล้วก็ดูดฝุ่น เคลียร์โต๊ะ เตรียมเสิร์ฟรอบสอง ….

พักชั่วโมงเดียว ยังน้อยไป …  (เเต่ได้ยินว่าบางที่ให้กินอาหารเเค่ 15 นาทีโหดโคตร)

เเต่อารี่ก็ไม่คิดจะหาคนเพิ่ม เเกบอกว่าเเกรู้ว่าทำไหว เเละจะได้ไม่ต้องเเบ่งทิปให้ใครอีกด้วย

วันๆเเกไม่ค่อยเข้าร้านหรอก จะมีบ้างก็คือการมาร้านตอนดึก มาเก็บตัง สองสามวันมาที …

ชั้นทำงานรอบละ 6 ชั่วโมง …. เงินไม่น้อย ได้รอบละ 25 เหรียญขั้นต่ำ + ทิป

เห็นตังเเล้วเเทบไม่คิดอยากกลับมาทำงานใช้สมองที่เมืองไทย

Advertisements

~ โดย โตเดี่ยว บน กรกฎาคม 10, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: