ชิคาโก้ โต..จะตาย II : ป้าคะป้า

เพื่อนนักเรียนในห้องล้วนเป็นชาวต่างชาติที่ไม่ใช่เอเชีย

ล้วนพูดกันคล่องเเคล่วและรู้ภาษาอังกฤษมาแล้วระดับชาติ

ชั้น เหวอ เสร่อ เเป๊ะ สมัยนั้นพูดได้อยู่ไม่กี่คำ

โดนจับคู่กับหนุ่มอิตาลี ที่เก่งภาษาอังกฤษโคตรๆ

เเถมใจร้าย ไม่ช่วยกันสักนิด เเถมทำหน้าสบประมาทว่ายัยนี่ทำไมมันซื่ออย่างนี้

หึ ตอนนั้นชั้นยังอ่อนเยาว์ ลองมาเจอตอนนี้สิ จะพ่นให้หงายหลัง

(เอ่อ พ่นน้ำลาย ไม่ใช่พ่นภาษา)

เรียนไปอย่างเงื่องๆเซื่องๆ ใช้เวลา 3 เดือน

ระหว่างเรียน ก็ไม่ได้อยู่ว่างๆ อาหางานให้ทำ

ใช่ครับ … เสิร์ฟ!!!

จะทำอะไรได้มากกว่านั้น น่าจะยาก

ร้านเเรกที่เพื่อนอาเเนะนำมา ร้านอาหารไทยในดาวน์ทาว

โทรไปสมัครเเล้ว … ผู้จัดการร้าน ป้าสุดๆ (ไม่ใช่ป๋าสุดๆ)

โหดเรียกพี่ นี่ขนาดเเค่คุยโทรศัพท์นะ ยังขนาดนี้

ถ้าไปเจอจะขนาดไหน

ป้า        :   เธอมาทำงานได้เมื่อไหร่

               ระเบียบของร้านต้องใส่ชุดไทยนะ
  

               วันพรุ่งนี้มาพบชั้นที่นี่ก่อนแล้วกัน

พบชั้น???? นี่มันอะไรกันเนี่ย

เหวย เหย …. อะไรมันจะเเบบเเผนขนาดนั้นคะป้า

รุ่งขึ้นก็เปิดตัว ไปเจอป้า ป้าจริงๆ

ป้าดุมาก ป้าพาดูร้าน เเนะนำร้าน และ … บอกว่าต้องใส่ชุดไทย

เเม่เจ้า …. นึกว่าจะได้ใส่ครั้งแรกในงานเเต่งงาน

นี่กลับต้องมาเปิดซิงที่ร้านอาหารไทยในชิคาโก้หรอกหรือ

ป้า        :    เธอเพิ่งมาทำ คงยังไม่เสิร์ฟไม่ได้
               

                 หัดเรียนรู้งานไปก่อน
                

                 เริ่มจาก นั่งร้อยพวงมาลัยโชว์เเขกนะ

ป้าครับป้า … ป้าถามสักคำหรือยังว่าร้อยเป็นไหม

ป้า         :    ชั้นหวังว่าเธอคงทำเป็นนะ มันไม่ได้ยากอะไรเลย
  

                 ถ้าเธอมาอยู่อเมริกาได้ ร้อยพวงมาลัยมันเรื่องเล็กนิดเดียว

เอาไม้บรรทัดมาวัดตอนไหน ว่ามันจะเล็ก มันจะน้อยกว่ากันนิดเดียว

ป้า          :    ชุดไทยราคา xxx เหรียญ (จำราคาไม่ได้)

  

                  แต่ตอนนี้ไม่มีชุดใหม่นะ เธอใส่ของคนเก่าไปก่อนละกัน
  

               

                  เเต่ก็จ่ายราคานั้นเเหละ

เอ่อ  … ป้าเรียนวิชาเอาเปรียบมาจากโรงเรียนอะไรคะ

ป้า          :    เริ่มงานพรุ่งนี้เลย มาให้ตรงเวลาล่ะ
  

                   ถ้ามาสาย โดนหักเงินนะ อ้อ อีกหน้าที่นึง

  

                   นอกจากร้อยพวงมาลัย ก็ทำความสะอาดร้าน

  

                    และล้างห้องน้ำ เธอก็คงทำได้เหมือนกันใช่ไหม

  

                    (พูดด้วยสายตาจิกกัด)

ฝันไปเถอะป้า …

~ โดย โตเดี่ยว บน กรกฎาคม 6, 2007.

2 Responses to “ชิคาโก้ โต..จะตาย II : ป้าคะป้า”

  1. ทำไมคุณป้าเป็นไก่รึป่าวค่ะเนี่ย
    พูดจิกเก่งจังเลยนะคะ อย่างนี้มันคุณป้ามหาภัยชัดๆเลยนี่นา
    เจออย่างงี้ ต้องเพ่นค่ะ เพ่นอย่างเดียวเท่านั้น

  2. เพ่นหรือเผ่น เพราะที่ทำมาคือเผ่น ไม่กล้าเพ่น 555 ไปใหม่ๆต้องนอบน้อม เดี๋ยวป้าพาพวกมาเพ่นกลับ 5555 เเต่คุณป้าสุดยอดมากๆ ยังไม่เห็นหน้าก็โหดเเล้ว เจอหน้ายิ่งโหดไปอีก นี่ถ้าต้องทำงานด้วย ท่าทางจะโคตรโหด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: