ชิคาโก้ โต..จะตาย I : ทำเป็นว่าไปหาอนาคต

เรียนจบ … ไม่รู้ว่าควรทำไรดี
อามาเยี่ยมพอดี ถามทันที ไปชิคาโก้กับอาไหม

เออ ก็ดีเเฮะ เปลี่ยนบรรยากาศ ไปหาโอกาส

เอ้า … ไปก็ไป เตรียมตัวไม่นานเท่าไหร่

ก็บิน … ไปอเมริกา

ตั้งเเต่ไปถึง ….

มาทำไม???? ถามตัวเองทุกวันที่ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น

มาเพราะว่าไม่รู้จะทำอะไร

มาเพราะว่าไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอะไร

มาเพราะว่า … เพราะว่า … เพราะว่า … อะไรดลใจให้มา

เหงาสุดๆ หลอนสุดๆ มันไม่ได้เหมือนมาเที่ยวคราวที่แล้ว

เพราะครั้งนี้ … ท่าจะยาว

ทุกอย่างไม่ได้สดใสอะไรเลย ชีวิตต้องสู้ ต้องสู้..จึงจะชนะ 555

(เพลงนี้เเว่บมาได้ไง)

มาเที่ยวนี้ปลอดภัยไม่เหมือนรอบเเรก

เพราะว่ามาเป็นหมู่คณะ อา อาเขย ลูกอา หลานอา ครบทีม!!

เลยผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองอย่างสบายเเฮ

มีเวลานานเเค่ไหนไม่รู้ … อยู่ไปเรื่อยๆ

ไปถึงก็เจอเเก๊งเก่า พี่ชายเเละน้องชายข้างบ้านที่เมืองไทย

เอ้า สังสรรค์กันหน่อย …..

เสพสุขได้ไม่นาน ต้องคิดถึงอนาคตได้เเล้ว

หมดเวลาของเธอเเล้วสาวน้อย ได้เวลาทำอะไรมีสาระซะที

เริ่มต้นด้วยการสมัครเรียนภาษา ไปเรียน Reading and Writing

มึนเป็นบ้า ทำไมไม่เรียน Speaking

Advertisements

~ โดย โตเดี่ยว บน กรกฎาคม 6, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: