วิบัติหรือวิลิสมาหรา

เมื่อวาน เจอสองสาวที่ตอนแรกคิดว่าเป็นญี่ปุ่น สิงคโปร์ อืม .. ฟิลิปปินส์ หรืออะไรดี

นั่นเเหละ สองสาวกำลังเม้าเเตกเป็นภาษาต่างชาติ สำเนียงดีสุดๆ

พูดจาคล่องเเคล่ว ฉะฉาน เพราะกำลังเม้าถึงเพื่อนชายคนนึง

ไม่ได้เเอบฟัง แต่มันนั่งใกล้มากจนได้ยินเต็มสองหู

ไอ้เรื่องเม้าใคร เม้าอะไร ไม่เท่าไหร่

เเต่ที่สะดุด .. ก็ตอนที่สาวเจ้ากำลังพ่นภาษาอังกฤษใส่กันอย่างเมามัน

แล้วอยู่ๆหนึ่งในนั้นก็พูดภาษาไทยขึ้นมา ชัดซะด้วย

เลยเงยหน้าไปมอง … อ้าว คนไทยหรอกเหรอ

แล้วทำไมไม่พูดไทยกันแต่เเรกฟะ

หรืออีกคนไม่ใช่ ….

ไม่ปล่อยให้คิดอะไรนานเลย เธอก็หันไปพ่นภาษาอังกฤษต่อ

อ้อ..เพื่อนเธอคงไม่ใช่คนไทย

แต่สองนาทีผ่านไป เพื่อนเธอพูดขึ้นมาว่า “จริงๆด้วย เค้ายังบอกอีกนะว่า

why don’t we go there with them?” blah blah blah … 

เเล้วก็หัวเราะกันร่า …………..

อ้าว เฮ้ย น้องคะน้อง คนไทยทั้งคู่หรอกเรอะ

เเล้วพูดภาษาอังกฤษกันทำไม หรือตำรวจจะจับ!!!

ฟังเเล้วมันจั๊กจี้ยังไงไม่รู้

พูดไทยกันชัดดดดดเเจ๋วเลยนะ เเต่ไม่พูด

เอ .. หรือจะคิดว่ายัยนี่จะได้ฟังไม่ออก

เสียใจ .. หึ เม้าใครชั้นรู้หมดเเล้ว

โฮะ โฮะ โฮะ กำความลับพวกเธอไว้เเล้วจ้ะ

หลังจากปล่อยพวกเธอเม้าไปสักพัก

รู้สึกตัวอีกที เผลอนั่งมองหน้าพวกเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

ตอนมองก็ลืมตัวว่ากำลังไปยุ่งเรื่องของชาวบ้าน

เเต่จะได้ว่า วินาทีที่มอง ไม่ได้ฟังอะไรเลยนะ เเต่คิด …

ครุ่นคิดว่า … แล้วทำไมเค้าไม่พูดไทยกัน …

สงสัยนะเนี่ย สงสัย

ทำไมไม่พูด เฮอะ ทำไม  ทำม้ายยย

ภาษาไทยมันไม่น่าพูดไม่น่าฟังนักหรือไง เป็นอะไรกันไปหมดแล้ว

ค่านิยม เท่ห์ เจ๋ง ว้าว โก้ เก๋ หรืออะไร

สองสาวนี่ร้ายจริงๆ ขนาดตอนเดินกลับบ้าน

ชั้นยังอดคิดถึงพวกเธอต่อไม่ได้

มันสงสัยนี่หว่า คิดในใจเลย ถ้ามีโอกาสเจออีก

คราวนี้ว่าจะเดินไปถามละ จะว่ายุ่งก็ยุ่ง เเต่พี่ขอให้มันหายข้องใจหน่อย

เผื่อมีลูกมีหลาน จะได้สอนมันถูก …

ก่อนนอน ยังอดคิดต่อไม่ได้

เเต่เเว่บสุดท้ายก่อนหลับ ก็รู้สึกว่า … พอเหอะ ปวดกบาล

ยังไงๆ สองสาวนี่ก็ยังดีกว่าอีกหลายคนที่เคยเจอมา

อย่างน้อยๆ สองสาวก็พูดอังกฤษสำเนียงดีมาก คล่องสุดๆ และภาษาไทยก็ชัดมาก

แต่พวกเธอก็ไม่ได้พูดไทยคำ อังกฤษคำ

เเต่เธอเล่นพูดอังกฤษ 5 ประโยค พูดไทยออกมาซะ 4 คำ

แล้วก็พูดอังกฤษอีก 10 ประโยค แล้วก็เเซมด้วยภาษาไทยอีก 6 คำ

ชัดทั้งสองภาษา

ฟังแล้วไม่ได้น่ารำคาญ แต่ฟังแล้วมันเเค่สงสัย …

แต่ที่เคยเจอมา …

1. ไทยคำ อังกฤษคำ

ไทยชัดเเจ๋ว อังกฤษไม่ได้เรื่อง เเต่ … ดันทุรังจะพูดไทยคำ อังกฤษคำ … โอ้โฮเฮะ  เจอบ่อยมาก ที่ออฟฟิศ 

“เดี๋ยวพี่ขอ job นี้ now นะคะ”   จะเดี๋ยวหรือจะ now เอามันสักอันได้ไหม

“ส่งอีเมล์มานะ ตอนนี้ไม่สามารถ move ได้เลย busy สุดๆ ไม่มีเวลา speak out,

understand พี่ด้วยนะ อย่าทำหน้างั้นสิ sweety”  เฮ้ย บ้าเเล้ว บ้า 

“ไป lunch ก่อนก็เถอะ เดี๋ยวต้องกลับมา meeting อีก very เบื่อมาก conference ทุกวัน อยากจะ shout ออกมาเป็นภาษาอียิปต์”

จ้า พูดเป็นอียิปต์ยังดีกว่าเป็นปอบหยิบ หยิบทุกภาษามารวมกันแบบนี้เลย  พี่เวียนหัวว่ะไอ้น้อง

มันมีตัวอย่างน่าปวดหัวกว่านี้อีก แต่จำไม่ได้ จำได้แค่ว่า ฟังแล้วมันเเยงโสตประสาท

มากๆ จะเลือกเอาซักภาษาไม่ได้หรือไง ไทยก็ไทย อังกฤษก็อังกฤษ จะมารวมกันทำไม ให้คนฟังปวดกบาล

2. โคตรเซ็งเลยเวลาได้ยิน

“I ว่า you น่าจะลองไปออกกำลังกายนะ I คิดว่ามันดีกับ you มากๆเลย”

“you กลับบ้านกี่โมง you ไปเป็นเพื่อน I ก่อนนะ”

“รู้ป่ะ I ว่า you น่ะ น่าจะไปตัดผมทรงนี้นะ you จำได้ไหม ร้านที่ I เคยบอกน่ะ  ตัดให้ I ดีมากเลยนะ you ลองสิ เเล้ว you จะติดใจ”
 

พวกนี้ ไม่ค่อยพูดคำอื่นเป็นภาษาอังกฤษ จะพูดแต่ ไอ ไอ ยู ยูนี่เเหละ

คงจะเป็นอยู่เเค่สองคำ ได้ยินแล้วสุดรำคาญ อดบอกทุกทีไม่ได้ว่า โทษที  กูชื่อนิว ไม่ได้ชื่อ you!!!
3. พูดม่ายชาดดดด

ทำนองว่า เรียนเมืองนอกมานาน (ประมาณ 6 เดือนกว่าๆ ถึง หนึ่งปี  นานจังนะ)

เเต่กลับมาเมืองไทย อ้าว … ลิ้นมันม้วนเป็นหนอน เลยพูดไทยไม่ชัดซะเเล้ว

อันนี้ยกตัวอย่างเป็นภาษาเขียนไม่ได้ อาจทำให้ภาษาเขียนไทย วิบัติไปด้วย คือมันไม่

ใช่เเค่ ทำราย กินราย เด๋วเด้ หรืออะไรทำนองนี้ เเต่มัน … ยากกว่านั้นค่ะ

คือ ถ้าไม่รู้จักกันมาก่อน อาจคิดว่าหรือพวกเขาและเธอโดนมนุษย์ต่างดาวจับตอนไป

เรียนต่อ เเล้วดูดความสามารถในการพูดไทยให้ชัดถ้อยชัดคำออกไปจนหมดสิ้นเเล้ว …

บรื๋ออออ ….

และมีอีกหลายรูปแบบ ที่พี่ไทยจะสรรหามาเเสลง

นึกไม่ออกเหมือนกันว่าเค้าไปคิดค้นสูตรทั้ง 3 และอีกหลายๆอย่างมาจากไหน

มันดี มันเจ๋ง มันดูน่ารักน่าเอ็นดู มันดูเก่งภาษาอังกฤษหรือว่ามันดูอะไร ยังไง

จริงๆอยู่ที่ตอนนี้ภาษาอังกฤษ ดูเหมือนจะกลายเป็นภาษาที่สองของคนไทยไปแล้ว เรียน

รู้ไว้ ฝึกพูดไว้ มันมีประโยชน์น่ะถูกต้อง เเต่ก็น่าจะใช้ให้มันถูกกาละเทศะไม่ดีกว่าหรือ

เรากำลังคุยกับใคร เรากำลังอยู่ที่ไหน ก็เลือกใช้ให้มันเหมาะสม

ภาษาเเละวัฒนธรรมต่างถิ่น รู้ไว้เยอะๆ รับไว้เยอะๆก็ดี มีประโยชน์ต่อเรา จะได้รู้จักโลกกว้างมากขึ้น

เเต่ … ถ้ารับแบบสุ่มสี่สุ่มห้า แล้วเอามาใช้แบบมั่วๆซั่วๆ

นอกจากตัวเองจะสับสนแล้ว คนอื่นอาจจะพาลเป็นบ้าไปด้วยที่ต้องมาทนเจออะไรแบบนี้ …

Advertisements

~ โดย โตเดี่ยว บน กรกฎาคม 4, 2007.

5 Responses to “วิบัติหรือวิลิสมาหรา”

  1. อิอิ jackpot broken เลยนะคะ เจอแต่ละอย่างน่าเตะทั้งนั้นเลย วันหลังมาพูดภาษาลาวกันเหอะ

  2. ว่าวโลด ว่าวโลด ข้อยสิอยากจะว่าวกับเจ้าล้ายหลาย 🙂

  3. โทษทีว่าวบ่ได่เด้อคะ..well สรุปว่าเราจะ go ไปทางไหนจ๊ะ
    u จำได้มั้ยใครพูดประโยคนี้ i ฟังแล้ว completely จั๊กจี้หวะ oops! 555 😀

  4. ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    ๕๕๕๕๕๕
    ๕๕๕
    กร๊ากกกกกกกกกก ขอหัวเราะเป็นภาษาไทย
    จากชมรมผู้รักภาษาไทย

  5. 555 จำได้ดิ ว่าใครพูด ตอนนี้เค้ายังพูดอยู่แลย บ้าไปแล้วครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: