โมโม่ I : The beginning of Momo

momo-cover.jpgmomo-cover.jpgmomo-cover.jpgmomo-cover.jpg

ตั้งเเต่อ่านหนังสือมา ประเภทที่ไม่ค่อยเเตะมากที่สุดก็เห็นจะเป็นหนังสือสำหรับเด็ก ไม่รู้ทำไม

ชอบนะ นิทาน ถ้าเป็นประเภทนิทานอีสป การ์ตูน น่ะรีบคว้าเลย

ตอนนั้นที่ชอบก็เห็นจะมีเเค่เรื่อง “ขับปะ” เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตขับปะที่น่าติดตาม …

เเต่พวกวรรณกรรมสำหรับเด็กเล่มอื่นๆ … ชั้นโบกมือลาทุกที

อย่าง “เจ้าชายน้อย” ชาวบ้านเค้าอ่านกันไปกว่าร้อยรอบ

ชั้นเพิ่งจะหยิบมาอ่านเมื่อถึงคราวจำเป็นจริงๆ

เเต่พออ่านเเล้ว .. ก็เเทบจะเอาหัวโขกกำเเพงสักสามสี่หน

ว่าทำไมไม่คิดจะอ่านตั้งแต่ 8 ปีที่แล้ว

มันไม่ใช่เเค่เรื่องอ่านสนุกๆ แต่มันสอนอะไรตั้งหลายอย่าง … ให้ชั้นได้คิด

เรื่องที่สองที่จำได้ … ก็คือ โมโม่

เมื่อ 5-6 ปีก่อน ชั้นเห็นหนังสือเล่มนี้ได้รับความนิยมในหมู่พี่ๆที่ทำงาน

ชั้นได้เเต่มองหน้าปก เเล้วก็ละเลยผ่านไปอย่างนั้น …

ไม่เคยคิดจะเเตะ ไม่เคยคิดจะขอยืม ไม่เคยคิดจะซื้อ

จนมาวันนึง ชั้นได้เจอ “โมโม่”

เปล่า ด.ญ.โมโม่ในหนังสือไม่ได้เดินออกมาหลอกหลอนให้ชั้นต้องไปอ่าน

เเต่เป็น “โมโม่” ในชีวิตจริง

โมโม่ ในหนังสือ เป็นเด็กผู้หญิง เเต่ในชีวิตจริงชั้นเจอโมโม่ภาคเด็กชาย

หลังจากที่ในค่ำวันหนึ่ง เราได้คุยกันเกี่ยวกับโลก ผู้คน

การพบปะของคนสองคนโดยไม่ได้นัดหมาย เเต่กลายเป็นเรื่องราวที่มีเรื่องเล่า

มิตรภาพที่เกิดขึ้นของคนสองคนและกับคนรอบข้างอย่างไม่ตั้งใจเเต่กลับกลายเป็นความสวยงาม

ความคิดที่เเตกต่างสำหรับคนสองวัยแต่จุดมุ่งหมายกลับกลายเป็นสิ่งเดียวกัน

เวลาที่มีอยู่และกำลังสูญเสียไป โดยที่เราต่างไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะถึงจุดจบ

พลังงานที่ถูกคนรอบข้างดูดออกไปจากพฤติกรรมที่ฉาบฉวยด้วยการสัมผัสตัวเราในระยะประชิด

การเดินทางที่ไม่เคยโปรยด้วยกลีบกุหลาบแต่ความขรุขระของผืนดินกลับทำให้คนเราเเกร่งเเละเเข็งเเรงมากขึ้น

ความรักที่เกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลาจนบางครั้งเราเองต่างก็สับสนว่าทำไมคนเราถึงรักกันได้ง่ายอย่างนี้

ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นโดยไม่บอกกล่าวที่อาจทำให้เราเจ็บถ้าเราไม่รู้จักวิธีผูกมันด้วยเงื่อนตาย

ส่งท้ายด้วยเรื่องความสวยงามของชีวิต ที่นับวัน … มันสวยน้อยลงทุกที

ทำไมเมื่อคนเราโตขึ้น ความสดใสของความคิด การรับรู้ การมองเห็นเเละการกระทำมันมักจะเติบโตสวนทางกับอายุ

มีบางอย่างที่ชั้นเข้าใจและไม่เข้าใจ

แล้วคนๆนี้ก็เลยถามชั้นว่า “เคยอ่านเรื่องโมโม่ไหม”

“ไม่เคย เเต่เคยได้ยิน”  “ทำไมไม่อ่าน” (เอ๊า ก็ชั้นไม่ชอบหนังสือเด็ก)

“ไปหาอ่านนะ มันเป็นหนังสือดีมากๆ เเล้วเธอจะเข้าใจ..มากขึ้น”
 

ชั้นอาจจะลืมไปแล้วหรือไม่ใส่ใจจะกลับมาหาหนังสือเล่มนี้อ่านอย่างจริงจัง

จนกระทั่งก่อนจาก เค้าย้ำว่า “อย่าลืมไปอ่านเรื่องโมโม่นะ ของมิชาเอล เอ็นเด้”

พร้อมเขียนลงในสมุดบันทึกของชั้น ย้ำนักย้ำหนาว่า A book you have to read!!!

เล่นใส่เครื่องหมายตกใจ ทำเอาชั้นตกใจกับคำสั่งไปด้วย

!!!

Advertisements

~ โดย โตเดี่ยว บน มิถุนายน 30, 2007.

5 Responses to “โมโม่ I : The beginning of Momo”

  1. เอ…ถ้าเป็นแนวเจ้าชายน้อยนี่ขอบาย แต่ขออ่านรีวิวไว้เป็นความรู้รอบตัวแล้วกันนะ 😀

  2. ไม่ได้ยกเรื่องโมโม่มาเล่าให้ฟังในนี้นะ เเต่เล่าเรื่องที่เจอกับในหนังสือที่มันเหมือนกันโคตรๆ คุณเเม่นึกว่าเอาทั้งเรื่องมาเล่าหรือเปล่า ทำงั้นได้โดนค่าลิขสิทธิ์บาน 555 เป็นเเค่ตัวอย่างเล็กๆน้อยๆ ที่เทียบกับบทสนทนาจริงน่ะ

  3. เรื่อง “ลิตเติ้ลทรี”ก็ดีนะ เคยอ่านหรือยัง.

  4. วู้ๆ ส้มมาเยี่ยม

    Little tree, เหรอๆ thank you na 🙂 เดี๋ยวจะลองไปหามาดู

  5. myspace comment [url=http://black.iega.info/sm.html#1562465512]myspace comment[/url] http://black.iega.info/sm.html 581950644

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: