อเมริโกย … ครั้งเเรกที่หนี!! 1

ชีวิตผกผันตลบเเตลงหลายรอบ ทริปส่วนใหญ่ที่ได้ไป

ก็เกิดขึ้นจากการ “หนี” ซะส่วนมาก

เเต่  “หนี” ทีไร ก็ได้ประสบการณ์สอนใจมาหลายบทนัก

เเละนี่เป็นการหนีครั้งเเรก .. ที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

ชั้นน่ะไม่ตั้งใจหรอก เเต่คนอื่นน่ะสิ .. ตั้งใจ ทำให้ชั้นต้องหนี 

หนีอะไรบางอย่าง … ไปอเมริกา

วีซ่าได้มา 5 ปี เเต่ยังไม่เคยได้ใช้

เอาล่ะ ได้เวลาเปิดซิง … เเล้ว

สามอาทิตย์ต่อจากนี้ ต้องหนีให้พ้น!!!

ไปคนเดียว … คนเดียว … และคนเดียว

ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับอเมริกา นอกจากชื่อประธานาธิบดี

พ่อเเม่ไปส่ง พร้อมลิสต์ของฝากจากเพื่อนพ้องน้องพี่

อาโทรมาบอก อย่าลืม ไปต่อเครื่องที่นาริตะ มันจะเป็นวงกลม

รออยู่ตรงนั้น จนเค้าเรียกขึ้นเครื่อง ไม่เด๋อด๋าหรอก ทำได้

ดื้อดึงดันว่าจะไป พ่อบอกว่าไปทำไม ปีหน้าค่อยไป จะได้ไปทีเดียว

ไม่เอา ไม่เอา จะไปปีนี้ จะไป จะไป

โอเค ไปก็ไป ไปเเล้วอย่าร้องกลับล่ะ รู้ไหม มันจะเหงา … มาก

บอกไม่พอ ยังขู่อีก หึ .. ไม่เชื่อหรอกพ่อ … จะเหงาได้ไง
อาก็อยู่ น้องๆก็อยู่ สบายๆ

เเบกกระเป๋าอย่างตั้งใจ … ขึ้นเครื่องอย่างโฉบเฉี่ยว

มาคนเดียวต้องทำมาดให้มันน่าเชื่อถือ จะได้ไม่โดนเเอร์หลอก

การเดินทางไปอเมริกาครั้งเเรกในชีวิต

เเละเป็นการเดินทางไกลที่สุดเท่าที่เคยไปเเละไปคนเดียว

เเม่เจ้าโว้ย …

~ โดย โตเดี่ยว บน มิถุนายน 18, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: