ส-กู๊ด-เต .. เนปาล ตอน 30 ขอบคุณทุกคนที่ผ่านเข้ามา

เรานั่งกินดู่จาที่ร้านเดิม เดรันดร้าบอกว่าเจอกัน 9 โมง เเต่กว่าเราจะไปถึงก็เกือบ 10 โมง ไม่เห็น เงาของเขาเเล้ว หลังจากกินเสร็จ เราก็เดินทางไปไปรษณีย์ ชั้นต้องส่งโปสการ์ดให้เพื่อนๆก่อน เพื่อนชั้นพาไปด้วยความยินดี นี่ถ้าชั้นไม่มีเธอ ทุกอย่างมันคงไม่เป็นเเบบนี้หรอกเนอะ …

เเล้วเราก็ ต่อรถเมล์ไปเเอร์พอร์ต ที่สนามบินตรีบูวัน คนเยอะมากๆ ขนาดเป็นวันอังคารยังมีคนเดินทางมาก ขนาดนี้เลย ชั้นกับเพื่อนก็ถึงเวลาร่ำลา ได้เวลาต่างคนต่างเเยกย้ายไปใช้ชีวิตของตัวเองอีกครั้ง ไม่ อยากจะไป ก็ต้องไป มันคือ “ชีวิต” มันเป็น “วิถีที่เราเลือก” เเต่มันก็เป็น “ทางเลือกที่สวยงาม” จริงๆ

ขอบคุณเนปาลีทุกคนที่สอนให้ชั้นรู้จักคำว่ามิตรภาพที่ดี

ขอบคุณโบเลต์ กับอาหารเเสนอร่อย

ขอบคุณบาบ้า กับความคิดที่น่าเอาเยี่ยงอย่าง

ขอบคุณเธอ ที่ทำให้เราได้มีประสบการณ์ดีๆแบบนี้ร่วมกันอีกครั้ง

~ โดย โตเดี่ยว บน มิถุนายน 2, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: