ส-กู๊ด-เต .. เนปาล ตอน 18 อาหารอร่อยจากสามพ่อครัว

ช่วงที่เราเล่นดนตรีกัน เพื่อนชั้นลงไปนอนเเล้ว ชั้น บาบ้า โบเลต์ บิโช กำลังอินกับเพลงเนปาลอย่างเมามัน เราก็ได้ยินเสียงกรอบเเกรบมาจากด้านหน้า ก็คือปุนดากับถุงของเค้า มาพร้อมท่าเต้นสุดอลังการ เป็นท่าเต้นเนปาลีที่ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้เห็นใกล้ๆขนาดนี้ มันสนุกและตลกมาก ปุนดา ผู้ชายนิ่งๆ พูดเสียงทุ้มๆและรัวๆ กลับเต้นได้อย่างสุดมัน ทำเอาเราขำกันกลิ้งไม่ต้องพึ่งชีวา ความรู้สึกตอนนั้นมันสนุกเหลือเกิน ไม่นึกเลยว่าหญิงไทยอย่างชั้น จะมานั่งกลางวงล้อมของเนปาลีชายล้วนที่มีเเต่มิตรภาพหยิบยื่นให้ พร้อมรอยยิ้มเเละเสียงเพลงได้อย่างมีความสุขแบบนี้ คืนนั้นจะเป็น คืนที่ชั้นจำจนตาย …. เสียดายอีกครั้ง ที่ไม่สามารถเอาภาพมาให้ดูได้  … เรื่องบางเรื่อง มันก็ควรจะเก็บเป็นความประทับใจไว้เเค่ในใจของพวกเราเท่านั้น🙂

เช้าวันต่อมา ชั้นกับเพื่อนตั้งใจว่าจะกลับกาฐมัณฑุแล้ว เเน่ๆ วันนี้ไปเเน่ๆ ชัวร์ๆเเล้ว ไม่งอเเงกันเเล้ว เราชักจะติด Nirvana เกินไปแล้ว …  พอตื่นมาเจอโบเลต์บอกว่า พวกเธอยังกลับไม่ได้ เพราะว่ามีครูสไตรค์ที่กาฐมัณฑุ ทำให้ไม่มีรถบัสจากที่นั่นมานาการ์ก็อต เเละถ้าพวกเธอจะเดิน ก็คงจะไม่ทันเหมือนกัน เธอมีเวลาเเค่สองวันเท่านั้น มันจะเหนื่อยเกินไป  ….. ขนาดเราตัดใจจะไปจากนาการ์ก็อต เเต่นาการ์ก็อต ก็ยังไม่ยอมให้เราไปเลย … โบเลต์อาสาจะไปเช็คคิวรถให้ เเต่เราสองคนบอกว่าไม่เป็นไร อยู่ต่อก็อยู่ต่อ มีคนเขาขีดมาแล้วว่าให้เราอยู่ต่อ ก็อยู่ต่อนะ … (ก็อยากอยู่ต่อกันอยู่แล้วน่ะเเหละ ใจจริง 555)  เลยบอกโบเลต์ว่า ตอนนี้เเค่หิวข้าว ถ้าโบเลต์ไม่อยู่ เดี๋ยวชั้นออกไปกินข้างนอกละกัน โบเลต์รีบบอกว่า ห้ามไป รอก่อน เเป๊บนึง เดี๋ยวกลับมาทำให้ (ปลื้มสุดๆ) ไม่นานโบเลต์ก็กลับมา มาทำชีวาโชเมนให้ชั้นเเละเพื่อน มันคือโชเมนผัดใบกัญชา สุดยอด!!! เมนูเด็ดจากริว เพื่อนสาวรุ่นพี่ชาวญี่ปุ่น ที่เเนะนำให้เรากิน มันอร่อยจริงๆ กินเเล้วอารมณ์ดี😀 ชั้นเห็นปุนดาเอาเเพนเค้กไปเสิร์ฟ น่ากินมาก บาบ้าเดินออกมา ถามว่าอยากกินเหรอ ได้เลย เดี๋ยวไปทำให้ …. โอย มันอร่อยจริงๆ มันเป็นเเพนเค้กที่หน้าตาไม่เหมือนเเพนเค้ก ปรุงโดยบาบ้า สองคนนี้ทำกับข้าวอร่อยสุดยอด ชั้นเลยบอกว่างั้นรับเพื่อนชั้นไว้อีกคนนะ เพราะสามารถเป็นกุ๊กได้อีกคนโดยไม่ต้องสงสัยเรื่องรสชาติ

ไม่นึกเลยว่าจะได้มาชิมอาหารจากพ่อครัวหัวป่าก์ทั้งสามในเวลาดีๆแบบนี้

บาบ้าเดินมาบอกว่าคืนนี้จะมีปาร์ตี้ดาร์บัท จะทำดาร์บัทให้เด็กๆนะ เเละเชิญมาปาร์ตี้ที่ห้องบาบ้าด้วย ตอนสามทุ่ม ห้ามนอน ห้ามไปไหน ชั้นตกลงโอเคเซย์เยสทันที

ตอนกลางวันชั้นเเอบไปหลับ … เพราะว่าป่วยมาก เจ็บคอสุดๆ อากาศที่นี่หนาวมากๆ ยิ่งตอนกลางคืนยิ่งหนาวไม่ต้องบอกใคร ใส่เสื้อหนาวก็เเล้ว ห่มผ้าสองผืนก็เเล้ว ก็ยังไม่อุ่นเลย เอาไทลีนอลไปสิบเม็ด หมดไปตั้งเเต่เมื่อวานเเล้ว ก็เลยเเอบลงไปนอน ตื่นมาประมาณ 4 โมง ไม่มีใครเหลืออยู่เลย มีเเต่โบเลต์ในห้องครัว มาล้อว่าใครเค้านอนกันตอนกลางวัน … เลยบอกว่า “คนบ้าไง” โบเลต์ขำใหญ่ เดินมาห้องอาหารเจอบิโช บิโชบอกว่าเค้าออกไปช้อปปิ้งของมาปาร์ตี้กัน ชั้นเลย อืม .. โอเค งั้นชั้นจะไปตลาด ไปซื้อยาเเก้ปวดหัว เอาอะไรไหม บิโชบอกว่าไม่เอา เดี๋ยวจะกลับเเล้ว อ้าว … เเต่เค้าให้นามบัตรชั้นไว้ เเละบอกว่ายังไงอีเมล์มาละกันนะ จะได้ติดต่อกันไว้ เผื่อมาเมืองไทยหรือชั้นกลับไปเนปาลหรือไปโตเกียวเราจะได้เทคเเคร์ดูแลกันได้ ได้เลย ….

~ โดย โตเดี่ยว บน มิถุนายน 2, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: