ส-กู๊ด-เต .. เนปาล ตอน 15 น้ำดื่มเนปาล

เสร็จเเล้วโบเลต์ก็ลงไปทำซุปให้ชั้นกิน ระหว่างที่นั่งกินซุป เพื่อนชั้นลงไปทำเค้กเเล้ว ก็มีเพื่อนใหม่อีกคนเข้ามาชื่อว่า บิโช เป็นชาวเนปาล อายุเท่ากันกับชั้น บิโชเป็นหนุ่มช่างคุยมากๆ เค้าทำงานที่ญี่ปุ่น มีเพื่อนคนไทยเยอะ เเต่งงานเเล้วเเละเพิ่งหย่ากันไม่นาน ช่วงนี้เป็นช่วงกลับมาพักฟื้นที่บ้านเกิดตัวเอง บิโชเป็นมาร์เก็ตติ้งให้กับบริษัทน้ำดื่มในเนปาล น้ำดื่มที่ใช้วิธีรีเวิร์ส โดยมีอายุต่อขวดไม่เกิน 6 เดือน พูดถึงน้ำดื่มนี่นะ ก่อนมาชั้นอ่านหนังสือ เสิร์ช พันธุ์ทิพย์ดอทคอม เพื่อนที่เคยไปมาเล่าให้ฟัง ว่าน้ำไม่สะอาดนะ อย่าไปกินสุ่มสี่สุ่มห้านะ ฉีดยาป้องกันนะเเต่ชั้นกลับไม่ได้ทำอะไร ไม่ได้เตรียมอะไรเลย ไม่ได้ป้องกันอะไรเลย ถ้าถามชั้นว่าน้ำดื่มที่เเพ็คในขวดน่ะสะอาดไหม ชั้นว่ายังไงมันก็ไม่สะอาดเหมือนเมืองไทยหรอก ชั้นพกกลับมาด้วยขวดนึง สีของมันขุ่นๆ ต่างจากน้ำดื่มบ้านเราเป็นไหนๆ เเละระหว่างอยู่ที่นั่น เราจะเรียกมันว่า Mineral Water คือชื่อยี่ห้อ นอกจากนี้ก็มียี่ห้อ Seven และ Everest ที่เห็นจนคุ้นตา เเต่ชั้นเอง ก็ได้ดื่มน้ำที่ไม่ได้มาจากขวดเเพ็คด้วย เป็นน้ำที่อาจจะเป็นน้ำประปาหรือน้ำอะไรก็ตามที่พวกเค้าสรรหามาให้ ซึ่งมันก็ไม่ได้สกปรกอย่างที่คิด เพราะชั้นไม่ได้ท้องเสีย ชั้นไม่ได้ท้องร่วงหรือชัก หรือดิ้น มันก็กินได้เหมือนกัน เนปาลีกินกันไม่ตาย ชั้นกินก็ไม่ตายเหมือนกัน ชั้นทำตัวคุ้นเคยกับสภาพท้องถิ่นได้ไม่ยากเลย ที่ Nirvana ไม่ได้สกปรกหรอกนะ เเต่ชั้นสัมผัสสิ่งเหล่านั้นที่กาฐมัณฑุต่างหาก พอกลับมาเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนๆถึงกับเอ่ยปากว่า ขนาดเเกยังบอกว่าสกปรก เเสดงว่ามันต้อง ….. !!!! คือชั้นเองก็ขึ้นชื่อเรื่องซกมกไม่น้อยหน้าใครอยู่แล้ว ชั้นเอ่ยปากขนาดนี้ ก็เเปลว่ามันต้องไม่ธรรมดา เเต่ชั้นก็ไม่อยากทำตัววี้ดว้ายเป็นคุณหนูขี้โวยวาย ไอ้นั่นก็เลอะ ไอ้นี่ก็ดำ ไอ้นั่นก็สกปรก ไอ้นี่ก็เเมลงวัน ชั้นไม่ได้ทำท่าทางตุ้งติ้งดีดดิ้นขนาดนั้น ก็ไหนๆเราก็มาเมืองเค้าเเล้วนี่ เอ้า ลองดูสิว่าชั้นจะใช้ชีวิตเหมือนเนปาลีได้มากเเค่ไหน ชั้นบอกได้เลยว่า ที่ที่ชั้นนั่ง อาจเป็นที่ที่ได้รับการ “ถุย” ซ้ำเเล้วซ้ำอีกมาจากเนปาลีกว่ากี่หมื่นชีวิต เเก้ว น้ำที่ชั้นกิน อาจจะมาจากน้ำที่ผ่านการล้างเเก้วมาเเล้วกว่ากี่ร้อยใบ กว่าจะเปลี่ยนน้ำใหม่ ช้อนที่ใช้กินโมโม่ อาจจะเป็นช้อนที่ไม่ได้ล้างด้วยน้ำยาล้างจานด้วยซ้ำ เเต่ชั้นก็ทำไปแล้ว …. ชั้นกินไปแล้ว ชั้นนั่ง ชั้นนอน ชั้นฉี่เเบบเดียวกับที่เนปาลีทำไปแล้ว ในความปั่นป่วนของการใช้ชีวิตในที่ที่นึกถึงความสะอาดน้อยกว่าที่ที่เราจากมา มันก็ให้เเง่คิดอะไรกับเราได้หลายๆอย่าง  ชั้นได้เรียนรู้มากมายจากเรื่องเล็กๆน้อยๆไปจนถึงเรื่องใหญ่จากที่นี่ คนเราไม่ได้ตายกันได้ง่ายๆ บางทีการกลัวอะไรมากไป ก็ทำให้เราพลาดบทเรียนดีๆไปได้เหมือนกัน

~ โดย โตเดี่ยว บน มิถุนายน 2, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: