ส-กู๊ด-เต .. เนปาล ตอน 10 NIRVANA

เราเดินหาที่พักไปเรื่อยว่า ว่าจะไป Nirvana เเต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน พอดีเจอที่พักเเห่งหนึ่ง ต่อรองได้ในราคาเพียง 100 รูปีต่อคืน ที่นี่วิวหลังบ้านไม่สวยมาก เเต่เราเลือกนอนพักก่อน เดินทางมาเหนื่อยเหมือนกัน เเละไม่รู้ว่า Nirvana อยู่อีกไกลเเค่ไหน เเต่พอเอาของใส่ห้องเสร็จ นั่งมึนๆซักพัก บรรยากาศมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพื่อนเลยชวนไปเดินต่อ หา Nirvana ได้เลย  เดินๆไป ปรากฎว่ามันอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่เลย เเละพอมาถึงที่นี่ พอเห็นบรรยากาศ เห็นห้อง เห็นอะไรต่างๆ เท่านั้นเเหละ เราสองคนเเทบจะร้องเป็นเสียงเดียวกันว่า มาพักที่นี่เถอะ เราต่อรองราคาจนเป็นที่น่าพอใจ ที่ถือว่าถูกสุดและเจ๋งสุดเท่าที่เราเคยทำได้ในสถานที่ที่โคตรสวยแบบนี้ เรารีบจ้ำกลับไปที่เดิม เเบกเป้มา Nirvana ทันที เจ้าของคือโบเลต์กับบาบ้า ชั้นได้ยินโบเลต์ตะโกนมาว่า Don’t worry, i will keep the room for both of you เเค่นั้น ..

หอบกระเป๋ากลับมาด้วยอารามดีใจ ไม่เจอใครเลย ชั้นตะโกนไปว่า We’re here. ไม่มีเสียงตอบ ก็เลยลงไปที่ห้อง  นอนอย่างสบายใจ ความสุขมันอยู่ที่นี่นี่เอง เราตัดสินพักที่นี่ 1 คืน เเล้วจะเดินทางต่อไปโพคราวันรุ่งขึ้น

เพื่อนชั้นออกไปนั่งในบริเวณห้องอาหาร (เรียกซะหรู) ส่วนชั้นขอชิ่งไปสูดอากาศเย็นๆข้างนอก รู้สึกป่วยๆตะหงิดๆ เพราะอากาศที่นี่ต่างจากกาฐมัณฑุลิบลับ ธรรมชาติที่มอบขุนเขากว้างใหญ่ ให้ความชุ่มชื่นเเก่มนุษย์หมา

หลงอย่างเราสองคน อากาศมันก็เลยหนาว เย็น จับใจ อาการไม่สบายก็เลยถามหาขึ้นมาทันที ชั้นเข้าไปนอนตอนไหนไม่รู้ รู้สึกตัวอีกที เพื่อนชั้นมาปลุกให้ไปกินข้าว เเต่มันกินไม่ลงจริงๆ ชั้นเลยขอนอนต่อ จนเพื่อนชั้นกลับมาน่ะเเหละ เเละบอกว่า พรุ่งนี้เราตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นกันนะ โอเค เเล้วก็หลับสบาย

หลังจากนอนอิ่มสุดๆ ปลุกนาฬิกาตี 5 ครึ่ง มาดูพระอาทิตย์ขึ้น ทำไมมันไม่ขึ้นซะทีนะ มานึกได้อีกที นี่มันนาฬิกาเมืองไทยนี่นา มันเร็วกว่าเนปาล 1 ชั่วโมง ตอนนี้ที่นี่มันเเค่ตี 4.30 เท่านั้นเอง นอนต่อครับ เเละตื่นมาอีกทีตอนเกือบ 6 โมง พระอาทิตย์กำลังขึ้นเลย เเต่มันกลับไม่สวยเหมือนที่เคยเห็นมาก่อน อากาศที่เหน็บหนาว เมฆมากมายบังบดเเสงสว่างของดวงอาทิตย์ เพื่อนชั้นขอตัวไปนอนต่อ

ชั้นเลยออกมานั่งรับลมเย็นๆหน้าห้อง ที่เบื้องหน้าเป็นขุนเขากว้างใหญ่รายล้อมเรา รู้สึกดีจริงๆที่ได้มาเหยียบที่นี่เเละนั่งอยู่ตรงนี้ ตอนนี้ บาบ้าตื่นนอน เเละออกมาทักทาย พร้อมถามว่าอยากได้ชาร้อนไหม อยากได้สิคะ มันหนาวๆเเบบนี้ ได้ชาร้อนซักเเก้ว น่าจะดี บาบ้าชงชาเเสนอร่อยมาให้ เเล้วก็ออกมานั่งคุยกับชั้นตลอดเช้า ซึ่งทำให้เราได้ทำความรู้จักกันตอนนั้น

~ โดย โตเดี่ยว บน มิถุนายน 2, 2007.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: