สิ่งดีๆเกิดขึ้นที่ประเทศเพื่อนบ้าน (ลาว) ตอนสุดท้าย ตำรวจจับ

March 15-19, 2007

ประสบการณ์โดยตรงของชั้น คือการที่เป็นผู้หญิง ที่ชาวลาวเค้าเเยกไม่ออกว่าชั้นมาจาก ลาว เขมร เวียดนาม หรือไทย ท่าทีเเละสีหน้าของเเม่ค้าเเละบรรดาประชาชนต่างๆที่เห็นผู้หญิงที่เค้าไม่รู้เชื้อชาติคนนี้เดินมากับฝรั่งหัวทอง ก็คงเหมือนที่บางครั้งเราเห็นคนไทยเดินกับฝรั่ง … เเล้วเราก็คิดไปต่างๆนานาละมัง ตอนเเรกชั้นไม่ได้เอะใจ เเต่เจอการเเสดงออกเวลาเห็นชั้นอย่างนี้ หลายที่เเล้ว เเละคนลาวเค้าไม่ยอมซุบซิบนินทาเเล้วจากไปหรอกนะ เค้าถาม… ถามว่ามาจากไหนภาคไหน (ฮ่าฮ่า) พอพูดภาษาไทยตอบไป ก็เหมือนช่วยเค้ายกภูเขาออกจากอก “อ้าว คนไทยเหรอ” “อ๋อ มาจากกรุงเทพเหรอ” น้ำเสียงเเละสีหน้าเปลี่ยนไปจากหลังมือเป็นหน้ามือ เค้าชอบคนไทย…. เเละเค้าก็ชอบคนกรุงเทพด้วย … เหมือนกับว่าเป็นคนไทย งั้นทำไปเถอะ ไม่เสียหาย (งง เพราะจริงๆ ก็ไม่เสียหายนี่นา มาเที่ยวนะจ๊ะ มาเที่ยว)

มีพี่ชายกลุ่มนึง มารู้ตอนหลังว่าเป็นเเก๊งตำรวจ มาคุยกะพวกชั้น อยู่ๆก็ถามชั้นว่า “มันให้ตังน้องเท่าไหร่อ่ะ” โอย เหมือนโดนใครตบหัว กระทืบหลัง เตะก้านคอ เจ็บนะเนี่ย … ก็เลยพูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เลยว่า “ไม่ต้องให้ มีตังมาเอง ทำงาน มีเงินเยอะ ไม่ต้องขอใคร”  ยัง ยังไม่หยุด พูดต่ออีกว่า “ถ้าเค้าไม่ให้ พี่มีให้นะจ๊ะ” ชั้นเริ่มฉุนมากขึ้น เลยหันไปบอกว่า “มีเเค่ไหนอ้าย ถ้าอ้ายมีไม่มาก อย่าพูดให้เสียเวลาดีกว่า นี่มาเที่ยวประเทศอ้ายนะ เอาตังมาให้ ไม่ได้มาขอตังใคร อะไรที่คิดอยู่น่ะ เลิกคิดด้วย ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่ต้องขอใครกินน่ะ” พอพูดจบ วงเเตก เงียบ … กระจาย เพื่อนถามว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เเปลให้ฟัง จากนั้นพี่ชายกลุ่มนั้น เดินมาขอโทษใหญ่ บอกว่าล้อเล่น อย่าโกรธกันเลยนะ คนไทยลาวพี่น้องกัน …. เเล้วเค้าก็จะเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำ เเต่โมโห เลยบอกว่า “ไม่เป็นไร มีตังกินเอง” เเล้วก็ชวนเพื่อนเดินออกไป

เบื่อจัง คนที่ชอบเหมารวม เเต่พอคิดดู จะไปโทษเค้าก็ไม่ได้ คนของเราก็ทำให้เห็นกันอยู่เยอะเเยะ ก็เลยกลายเป็นหนึ่งในนั้นซะเเบบไม่รู้ตัว ยังงี้เเหละน้า ที่เค้าว่า ปลาเน่าตัวเดียว เหม็นทั้งข้อง … ตายทั้งข้อง …. อืดทั้งข้อง

หรือเพราะไปเถียงตำรวจวันนั้น อีก 2 วันต่อมาเลยโดนตำรวจจับ เซ็ง …..จับเพราะเพื่อนตีกลองในตลาด …. ประสบการณ์หฤหรรษ์มากๆ

ตำรวจพูดภาษาอังกฤษได้ เเต่ไม่มาก เลยไม่ยอมพูด แต่ตำรวจมาจับเพื่อน พอรู้ว่าชั้นเป็นคนไทย เค้าดีใจมาก เลยมาเจรจากับชั้นเเทน ถึงภาษาจะใกล้กัน เเต่ส่วนใหญ่ฟังตำรวจไม่ค่อยออก พี่เค้าก็รีบพูด เเต่เค้าฟังเราออกหมดเลยนะ ซึ่งก็ทำให้เราเจรจากันไปได้ แต่ก็งงๆอยู่ว่า ถ้าเพื่อนมาคนเดียว จะพูดกับเค้ารู้เรื่องไหมเนี่ย

เรื่องก็คือว่า มีบางคนที่ไม่ชอบเสียงกลอง (ดจิมบี้) เค้าไม่คิดว่ามันคือเสียงเพลง เเต่คิดว่าเป็นเสียงรบกวนโสตอะไรซักอย่าง ก็เลยโทรเรียกตำรวจ ตำรวจก็เลยมา มาตอนที่กำลังเล่นสนุกสนานเพลิดเพลินกับคนในตลาด ก่อนเล่น เราก็ถามเเล้วว่า ตีได้หรือเปล่า พี่น้องก็บอกว่าตีได้เลย คนลาวชอบกลองเหมือนกัน พอตี คนก็ชอบ ก็มามุง มุงไปมุงมา ก็เลยสนุก สนุกมากเข้า ก็เลยจบเห่ ตำรวจเลยบอกว่า พอดีมีคนเเจ้งเลยต้องหยุด ถึงชอบร้อยคน ไม่ชอบคนเดียว ก็ต้องหยุด เพราะมันหมายถึงมีคนไม่ชอบ เสียงมันดัง เเละเป็นที่สาธารณะ (หือ เล่นมาชั่วโมงกว่า … เพิ่งไม่ชอบ) มันผิดหรือไงที่จะเเบ่งความสุขให้กับใครบ้าง เเต่เราก็เคารพระบบระเบียบของเขา ไปประเทศเค้า ก็ควรจะให้เกียรติความคิด กฎหมายเเละอะไรอีกหลายๆอย่าง ก็เลยหยุดเล่น ….

ถึงนั่นจะเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่ เเต่ที่นี่ก็ยังมีความประทับใจอีกหลายอย่างให้คุ้มค่าต่อการเอามาคิดมากกว่าเรื่องนี้ ถ้าเกิดมีโอกาสได้ไป ก็อยากให้ลองไปเมืองอื่นๆที่ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวอย่างหลวงพระบางดูบ้าง ไปสัมผัสชีวิตชาวลาวเเท้ๆ ไปรู้สึกถึงน้ำใจงามๆที่เค้าหยิบยิ่นให้ ยังมีอีกหลายๆมุม .. ที่สวยมากๆเลย

~ โดย โตเดี่ยว บน พฤษภาคม 20, 2007.

2 Responses to “สิ่งดีๆเกิดขึ้นที่ประเทศเพื่อนบ้าน (ลาว) ตอนสุดท้าย ตำรวจจับ”

  1. โห ตอนนี้โดนแซว 555 ใจเย็นๆเพื่อน อย่างงี้แหละ คนอยากรู้อยากเห็นมันมีเยอะ ตีกลองผิดครงไหนเนอะ เรื่องมากจัง

  2. ตีแล้วมีคนให้ตังมั้งแก เลยผิด ฮ่าฮ่า

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: